![]() |
Bron: Scottish Socialist Voice.  |
![]() |
Ik wil mij in dit artikel beperken tot de (vermeende) socialistische en communistische partijen waarvan er nogal wat zijn in Engeland.
De eerste vraag die bij de kleine partijen een rol speelt is wel of niet meedoen aan de verkiezingen. Wat bijvoorbeeld als meedoen aan de verkiezingen ervoor zorgt dat de Tories een zetel winnen ten koste van Labour? Dit is zeker niet ondenkbaar in districten (Groot-Brittannië kent een districtenstelsel) zoals Ayr, Eastwood en Edinburgh Pentland, waar Labour een kleine meerderheid heeft. In 1997 deed de Scottish Socialist Party daar echter nog niet mee (de partij bestaat pas sinds 1998) en nu wel. Opiniepeilingen laten zien dat het meedoen van de SSP de balans wel eens kan doen doorslaan ten gunste van de conservatieven.
Peter Mullan, campagneleider van de SSP, merkte echter op dat onder Labour het aantal racistische aanslagen is toegenomen evenals de armoede en de tweedeling. Om mensen bewust te maken is propaganda in en buiten het parlement volgens Mullan noodzakelijk. Volgens de campagneleider is er bovendien totaal geen verschil tussen de Tories en Labour. Toen een journalist hem vroeg of hij niet bang was dat deelname van de SSP zou leiden tot meer Tory-parlementsleden antwoordde hij dan ook: "Welke Tories? Die van Hague of Blair?". Bovendien stelt de SSP dat als Labour het goed doet ze ook niet bang hoeft te zijn voor de SSP.
En in dat laatste zit zeker een kern van waarheid. Labour is zeker niet bang voor klein links want alle peilingen wijzen erop dat ze een grote meerderheid zullen behouden. Het aantal extra Tories dat gekozen zal worden lijkt beperkt, bovendien zal Labour weer een aantal zetels overnemen van de Liberal Democrats. Sinds oktober 2000, toen het leek dat Labour en de Conservatieven een nek-aan-nekrace hielden, is er binnen de Tories teveel onenigheid ontstaan, waardoor er voor Labour geen directe bedreiging meer is.
Datzelfde geldt ook voor de Communist Party of Britain (CPB) die in een beperkt aantal districten meedoet maar er verder, evenals de NCP, vooral op wijst dat het onder de huidige omstandigheden belangrijker is een grote Labour-vertegenwoordiging te krijgen om een ijzeren regering van Tories te voorkomen. De keuze om in een aantal nauwkeurig uitgekozen districten toch met een kandidaat te komen is vooral bedoeld om de naamsbekendheid en kennis over de ideeën van de partij te vergroten. De CPB wil daarbij geen zetels halen, omdat ze de aandacht vooral wil richten op buiten-parlementaire acties.
In Govan en Pollok liggen dus de kansen om een daadwerkelijk socialistische kandidaat in het parlement te krijgen (ook al is de kans klein). Om die kans te vergroten hebben alle kleine linkse partijen besloten dat het beter is niet mee te doen en zo de SSP een kans te geven, ondanks de verschillen tussen de diverse partijen. Dat deze keuze het aantal stemmen op de SSP zal vergroten en het aantal stemmen van Labour zal doen afnemen is duidelijk. Als dit niet direct leidt tot winst voor de SSP dan is de kans groot dat de SNP Labour verslaat en door veel linkse mensen wordt de SNP als beter gezien dan Labour. De SNP komt politiek gezien het meest overeen met GroenLinks, in het Europese Parlement zitten GroenLinks en de SNP dan ook in dezelfde fractie.
De enige andere partij die kan hopen op zetels zijn de Groenen. Uit opiniepeilingen blijkt namelijk dat de meeste kiezers het milieu een van de belangrijkste onderwerpen vinden. Het probleem met deze Groenen is echter dat ze ook alleen groen zijn. Binnen de partij bevinden zich mensen van allerlei slag, van radicaal-rechts tot anarchistisch en dat maakt de partij bij serieuze stemmers niet echt populair.
Een laatste interessante partij is de Monster Raving Loony Party. Deze onzinnige partij heeft maar twee programmapunten, nl. de politiek is corrupt en er moeten alleen nog maar feesten georganiseerd worden. Waarom is deze partij dan interessant? Omdat zij de proteststemmen weet te trekken van de mensen die de politiek de rug toe hebben gekeerd. Bij de gemeenteraadsverkiezingen van 1999 was deze groep al zo groot dat de partij in Londen twee zetels wist te veroveren! De vraag is dus hoeveel mensen er nu op deze nonsenspartij gaan stemmen, want dat geeft samen met het resultaat van klein-links een inzicht hoever Labour van de massa afstaat. Hoewel te hopen valt dat de meeste mensen de onzin van de Monster Raving Loony Party blijven inzien.
Bronnen: New Worker, Daily Worker, Weekly Worker, Morning Star, The Courier, The Independent, The Times, The Scotsman, BBC, The Herald, Daily Record, The Observer, The Guardian, Scottish Socialist Voice, SSP Bulletinboard, Scots Independent, Snapshot, Verkiezingsprogramma's van: de SSP, SLP, CPB, SA, SNP, Labour en Conservative & Unionist Party (Tories).