![]() |
Voor ons vertrek naar Vietnam hadden we een eerste contact met Ursula Nguyen, een Duitse communiste die reeds 25 jaar samen met de Vietnamese overheid samenwerkt voor de slachtoffers van Agent Orange. Na aankomst in Nha Trang, waar ze in een eenvoudig rijtjeshuis woont, ga ik haar onmiddellijk opzoeken. (deel 2 en slot)
Elke dag ontploffen er in Vietnam nog bommen en mijnen die achtergebleven zijn na de oorlog. En elke dag worden er in het ziekenhuis kinderen binnengebracht die op zo'n mijn liepen en verminkt zijn voor de rest van hun leven. Op bepaalde dagen loopt hun aantal op tot 60! Al jaren eisen we, keer op keer, bij de Amerikaanse overheid om ons toch eindelijk de kaarten te geven waarop gemarkeerd staat waar deze mijnen liggen, maar we krijgen steeds hetzelfde antwoord: "We kunnen ze niet meer vinden".
In de dorpen rond Nha Trang leven op dit moment nog steeds 600 gehandicapte kinderen als gevolg van Agent Orange. We hebben nog niet de middelen om hen voldoende te verzorgen. Regelmatig trek ik met dokters en verplegers rond in de meest achtergebleven gebieden om deze kinderen op te zoeken in hun huizen. We registreren de zieken, behandelen hen ter plekke of brengen hen over naar het ziekenhuis. We verzamelen geld om hun operaties te betalen en orthopedische hulpmiddelen te kopen.
Zo hadden we tot voor kort geen couveuses. Ik sprak bazen van verschillende Duitse bedrijven aan om ons couveuses te schenken maar ze konden me alleen een korting van 5 procent aanbieden. Een couveuse kost tussen de 6.000 en 60.000 Euro, onbetaalbaar voor ons. Maar ik gaf niet op. Ik zocht contact met de arbeiders en technici van een bedrijf. Ik bracht ze bijeen, legde hun onze problemen uit, slaagde erin hen te overtuigen om verlof te nemen en met een delegatie Vietnam te bezoeken. Nu leveren deze arbeiders ons couveuses; telkens als zij voor hun bedrijf een nieuwe couveuse plaatsen ineen Duits ziekenhuis vragen ze of ze de oude mogen meenemen, ze herstellen ze en sturen ze naar ons op. Deze arbeiders riskeren hun job om kinderlevens te redden in Vietnam!
In Duitsland hebben wij een brede steungroep opgericht: 'Medizinische Hilfe für Vietnam'. Wanneer dokters uit Vietnam overkomen naar Duitsland, logeren ze bij de gezinnen van deze groep. We verkopen allerhande Vietnamese spulletjes, organiseren steunconcerten, enz. Nina Hagen, een bekende Duitse artieste trad voor ons op, verkocht gesigneerde cd's op markten voor Vietnam.
We 'plunderen' de Duitse ziekenhuizen en bedrijven om Vietnam van degelijk materiaal te voorzien. We schrijven brieven waarin we vragen om ons tweedehands materiaal te schenken. We werken samen met iedereen: katholieke kerk, scholen, bekende zangers en acteurs, bedrijven, zelfs de vrouwen van politieagenten steunen ons en brengen ons geld!
Op basis van alles wat ik weet over Amerika ben ik er ook zeker van dat zij medeplichtig zijn aan wat er gebeurde op 11 september. Wie denkt dat de Amerikanen hun eigen volk niet zouden opofferen om een oorlog tegen Afghanistan uit te lokken is naïef. Tijdens de Vietnamoorlog stuurde het Amerikaanse leger zwarte Amerikanen als eerste in de ontbladerde bossen om de effecten van de chemische wapens uit te testen. Ze gebruikten hun eigen volk als levende proefkonijnen.
De Amerikanen zijn de grootste eigenaars van chemische wapens van de hele wereld. Irak heeft nog niet 1 procent van wat zij bezitten, en zij gaan deze wapens opnieuw inzetten tegen derdewereldlanden. Daarom is de strijd tegen de oorlog en voor de ontmaskering van het Amerikaanse imperialisme nu de eerste taak voor de jongeren in Europa.
Alles is mogelijk, je moet het gewoon willen en daarna doen!
Daarnaast is het absoluut nodig om concrete steun op te halen voor onze kinderen hier. Er zijn zoveel noden; orthopedische hulpmiddelen als rolstoelen, krukken, orthopedische bedden, we hebben gebrek aan medicijnen, aan medische apparatuur. Jullie kunnen mensen vragen een slachtoffer van Agent Orange te 'adopteren' en de kosten voor zijn operaties of revalidatie te dragen. Jullie moeten creatief zijn; iedereen aanspreken, elk middel proberen.