De Troubadour
Van niemand minder dan Orpheus had hij nog les gehad;
Een dichter, zingend met zijn lier, al reizend door de tijd.
Het tentdoek had getrild als stemband toen hij werd verwekt,
Dit gulden vlies verbond hem met het hemelse gewelf.
Hij zong voor farao’s buitgemaakte slaven het lied
Van uittocht en bevrijding van de plaag van dwangarbeid.
Zelfs de koning van Babel ontbood hem om met zijn gezang
De klacht te vertolken van zijn stam in ballingschap.
Zijn onderdrukte volk hield hij de christenspiegel voor,
Tegen de profeet in gelijk te delen al het goed.
Het spelen van de citer verruilde hij voor de luit,
Begeleidend de stem opnieuw van verdrijving en dood.
Een hymne wijdde hij aan de wijsgeer die sprak: Natuur,
Dat is de goddelijke lens; wij slijpen wat ons slijpt.
Zijn ziel was gewijd aan beschaving, zijn verzen aan strijd,
Toen trad verstomming in; geen brok bleef er over in zijn keel.
Een akoestische generatie ging verloren — werd
Van slachtoffer dader; zo laat hij gieren zijn gitaar.
Creatie van zijn moeder, die hij niet vermurwen kon,
Zingt hij over uitgemoorden als muzikant op straat.
Gedicht van Waldo Sinestra
Wil je een abonnement op Manifest?
Met jullie hulp garanderen we een communistische visie op de actualiteit in Nederland
Manifest is de krant van de NCPN die maandelijks verschijnt. Met Manifest blijf je op de hoogte van de actualiteit en van onze acties. Manifest belicht verschillende aspecten van de strijd in binnen- en buitenland, en publiceert analyses die inzicht bieden in de nationale en internationale ontwikkelingen vanuit een marxistisch-leninistisch perspectief. Neem nu een abonnement op Manifest of vraag een gratis proefabonnement aan.
Abonneer Nu!
