De wildgroei aan gewapende conflicten is geen toevalligheid

Afgelopen jaar waren we getuige van talloze gewapende conflicten in verschillende werelddelen. Het nieuwe jaar is nog nauwelijks begonnen en een nieuw gewapend conflict doet zich voor met de misdadige aanval van de VS tegen Venezuela. Het bestrijden van drugshandel en ‘narcoterrorisme’ zijn slechts voorwendselen. De kern is dat de VS probeert om met name Chinese, maar ook Russische investeringen in Venezuela terug te dringen, ten behoeve van haar eigen monopolies in het olierijke land. De inter-imperialistische tegenstellingen, die steeds meer gewapend dan ongewapend worden opgelost, zijn steeds meer op scherp komen te staan.

Deals worden gesloten tussen imperialistische machtsblokken, zoals de recente deal tussen de VS en China omtrent importheffingen en de export van goederen, maar dit zijn slechts adempauzes; terugtrekkende bewegingen om vervolgens weer toe te kunnen slaan. Het imperialistische systeem kan deze tegenstellingen niet oplossen. Want zelfs als er (tijdelijk) vrede is, komt uit een imperialistische vrede onvermijdelijk weer oorlog voort. De wildgroei aan (gewapende) conflicten zijn namelijk geen toevalligheid, maar een symptoom van het kapitalistische systeem zélf.

We zien dit bijvoorbeeld in Oekraïne. De verschillende imperialistische ‘onderhandelaars’ proberen, vaak op de meest cynische wijze, vooral hun aandeel in de ‘buit’ veilig te stellen. Een goed voorbeeld daarvan is het recente besluit van de EU om zelf 90 miljard euro aan Oekraïne te lenen. Ondertussen mag de bevolking van Oekraïne blijven bloeden, omdat ze gevangenzitten in een strijd tussen de imperialisten over welke kapitalist, de Russische, de Amerikaanse, de Europese, wie dan ook, gebruik mag maken van de grondstoffen, transportroutes etc. die het land rijk is.

Ondertussen blijft Israël het Palestijnse volk en haar recht op een eigen staat bloedig onderdrukken en past het een strategie van ‘verstikking’ toe, onder het toeziend oog van de Verenigde Staten. Onlangs werden tientallen hulporganisaties door Israël verboden, terwijl het Palestijnse volk, waaronder vele kinderen, in de kou, honger en ellende achterblijven, nadat Israël al tienduizenden Palestijnen vermoord heeft. Het recente besluit van Israël om Somaliland te erkennen, roept vraagtekens op over de verdere strategie om het Palestijnse volk uit Gaza te verdrijven richting deze separatistische staat. Solidariteit met het Palestijnse volk, haar rechtvaardige strijd voor een eigen Palestijnse staat, blijft van het grootste belang.

In Soedan wordt de bevolking geteisterd door een burgeroorlog, waarbij verschillende gewapende groeperingen in hun eigen belang en het belang van verschillende imperialistische sponsors het meest gruwelijke geweld niet schuwen. Verdere spanningen vinden er plaats in het Midden-Oosten, bijvoorbeeld rondom Jemen, waarbij Saoedi-Arabië en de Verenigde Arabische Emiraten (VAE) in conflict zijn geraakt over de controle van strategische energiebronnen en handelsroutes, waarbij Saoedi-Arabië over ging tot het bombarderen van VAE-schepen in de Jemenitische havenstad Al Mukalla. Rondom Taiwan laaien de spanningen op, waarbij de EU wijst op haar strategische belang om de ‘status quo’ te handhaven en de Chinese regering waarschuwt daar geen verandering in te brengen. Ook tussen Thailand en Cambodja laaide het grensconflict weer op, waarbij honderdduizenden huis en haard moesten verlaten.

In Latijns-Amerika ijvert de Verenigde Staten schaamteloos voor haar ‘belangen’, dat wil zeggen de belangen van haar miljardairs, de monopolies. Met het voorwendsel van het bestrijden van drugshandel en ‘narcoterrorisme’ dreigde de VS de afgelopen tijd al met het binnenvallen van Venezuela. Afgelopen weekend hebben ze dat dus daadwerkelijk gedaan met een misdadige aanval. Drugshandel is daarbij slechts een voorwendsel. De VS probeert de belangen van haar eigen monopolies zoals Chevron veilig te stellen en investeringen van met name Chinese, maar ook Russische concurrentie in Venezuela terug te dringen. De sociaaldemocratische regering van Maduro gaf in een reactie voor het weekend aan dat ze ‘klaar te zijn’ voor het toelaten van Amerikaanse investeringen, maar dat heeft de VS er niet van weerhouden een misdadige militaire aanval op Venezuela uit te voeren met levensgevaarlijke consequenties voor de bevolking van Venezuela. Ook de bevolking van Aruba, Curaçao etc. worden op gevaarlijke wijze betrokken bij de oorlogsplannen van de Verenigde Staten, die o.a. gefaciliteerd worden vanuit de Caribische eilanden.

Al deze ontwikkelingen zijn geen ver-van-ons-bedshow. Nederlandse kapitalisten hebben belangen in Oost-Europa, het Midden-Oosten, Oost-Azië en andere werelddelen waar deze conflicten spelen. Om de belangen van die kapitalisten veilig te stellen is de Nederlandse staat actief betrokken bij veel van deze internationale conflicten. Vaak via de Nederlandse deelname aan internationale imperialistische verbonden, met name de NAVO en EU. Miljarden gaan naar wapens, ten koste van publieke voorzieningen voor de bevolking. Natuur, landbouw- en woongrond wordt vernield om plaats te maken voor defensie. Op scholen en banenmarkten worden jongeren geronseld voor een baan bij defensie, terwijl er al meerdere Nederlandse jongeren afgelopen tijd zijn gedood in ongelukken die plaatsvinden tijdens de opgeschaalde militaire oefeningen. Volgens politiek Den Haag is dit allemaal nodig voor onze ‘veiligheid’. Maar juist de Nederlandse inmenging in deze conflicten, onze deelname aan de NAVO en EU, maakt Nederland tot partij in deze conflicten en bedreigt onze veiligheid.

Tegenover al deze ontwikkelingen staan we niet machteloos. Versterking van de arbeidersbeweging en vredesbeweging is nodig om de oorlogspolitiek een halt toe te roepen. De interventie van de communisten blijft in 2026 dus van het grootste belang. Het is alleen mogelijk om de conflicten, spanningen en gewelddadigheden te begrijpen als we inzien dat het de gevolgen zijn van het kapitalistische systeem, dat steeds openlijker de belangen van de bevolking onderdrukt ten behoeve van de miljardenwinsten van de monopolies. Onze hoop ligt ook in 2026 weer in de strijd tegen militarisering, oorlog en onderdrukking, tegen het kapitalistische systeem, voor vrede en sociale rechtvaardigheid!

Kevin is lid van het Dagelijks Bestuur en internationaal secretaris van het Partijbestuur van de NCPN.