De European Communist Action (ECA) spreekt haar onvoorwaardelijke steun en solidariteit uit met de grootschalige demonstraties van scholieren, studenten en jonge arbeiders in Frankrijk, Italië, Griekenland, Albanië en elders; met de massale stakingsacties in België; en met de omvangrijke demonstraties in Spanje en Portugal, die zich richten op de explosieve huisvestingscrisis.
De ECA veroordeelt de brute repressie en de plannen van regeringen, werkgevers en burgerlijke partijen om een doodse stilte af te dwingen, zoals die in oorlogstijd heerst. Het wordt echter duidelijk dat zij er niet in slagen de strijdlust en de onderlinge coördinatie te breken van de arbeiders en jongeren die werkplekken en onderwijsinstellingen tot stilstand brengen. Zij stromen massaal de boulevards van de grote Europese steden op en eisen werk met behoud van rechten, onderwijs met voldoende personeel, infrastructuur zonder klassenbarrières, en toegang tot huisvesting. Zij verzetten zich bovendien tegen prijsstijgingen van energie – aangewakkerd door oorlog en zogenaamd ‘groen’ beleid – evenals tegen de stijgende kosten van brandstof en voedsel, en de stagnerende lonen en pensioenen; zaken die allemaal worden opgeofferd op het altaar van militaire paraatheid.
Wij verwelkomen en steunen de grote internationale staking op 30 oktober. Dit is een belangrijke strijdactie die werd georganiseerd in meer dan 100 havens verspreid over vier continenten – Europa, Azië, Afrika en Amerika – onder de leus: 'Havenarbeiders werken niet voor de oorlog'.
Deze staking en internationale mobilisatie beperkt zich niet tot de havens, maar omvat inmiddels een steeds groter aantal arbeiders in elk van de betrokken landen. In steeds meer sectoren worden militante initiatieven ontplooid in de vorm van uiteenlopende mobilisaties. Hierbij worden krachten gebundeld tegen imperialistische oorlogen, de betrokkenheid van kapitalistische staten en regeringen, en de offers die van arbeiders worden geëist ten behoeve van kapitalistische winsten.
Deze intensivering van stakingsacties volgt op militante protesten en stakingen in diverse havens, waaronder Piraeus, Marseille, Le Havre en Genua. Bij deze acties werd het lossen en transporteren van militaire ladingen – afkomstig van de NAVO of de Israëlische bezettingsstaat – verhinderd. Deze ladingen waren bestemd voor gebruik bij de genocide op het Palestijnse volk en ander dood en verdef. Een soortgelijk initiatief – dat diende als de ‘kiem’ voor de huidige, veelzijdige mobilisatie – vond al eerder plaats op 6 februari 2026, in de vorm van een grootschalige actie in twintig havens verspreid over zeven landen.
Havenarbeiders, zeevarenden, spoorwegpersoneel en anderen keren zich tegen de belangen van grote bedrijfsconcerns en de oorlogsplannen van hun eigen regeringen, de EU, de NAVO en de VS. Door zendingen die worden gebruikt bij oorlogsmisdaden effectief een halt toe te roepen, bieden zij kracht en moed aan volkeren die lijden onder imperialistische oorlogen, evenals aan allen van wie de bourgeoisie offers eist ten behoeve van oorlogsvoorbereidingen.
Elke dag wordt opnieuw aangetoond dat het kapitalisme – gebaseerd op de macht van monopolies, privaat eigendom van de productiemiddelen en winstbejag als voornaamste drijfveer – historisch gezien achterhaald is. Het staat lijnrecht tegenover de belangen van de arbeidersklasse en de brede volkslagen. Het miskent hun behoeften, intensiveert uitbuiting en onderdrukking, verergert hun problemen, verslechtert hun levensomstandigheden en ondermijnt de toekomst van jongeren. Ondertussen vergroten grote ondernemingen hun winsten en economische macht, waarbij ze steeds agressiever te werk gaan.
In een tijd waarin de EU mensen dwingt te kiezen tussen bevriezen of honger lijden, maakt de bourgeoisie zich vooral zorgen over het aanpassen van regeringen om de stabiliteit van het politieke systeem te waarborgen. Nu het vooruitzicht op een nieuwe kapitalistische crisis steeds duidelijker wordt, maken arbeiders in havens, aan boord van schepen en in andere sectoren door middel van hun strijd duidelijk dat zij niet bereid zijn offers te brengen voor imperialistische oorlogen; zij strijden voor hun rechten. Daarom eisen zij fatsoenlijke collectieve arbeidsovereenkomsten, maatregelen voor gezondheid en veiligheid, en doeltreffende stappen om verlichting te bieden tegen de torenhoge kosten van brandstof, energie en voedsel. Tevens verzetten zij zich tegen betrokkenheid bij imperialistische oorlogen en tegen de uitbuiting en het winstbejag door monopolies.
De strijdbare acties van de havenarbeiders tonen aan dat de arbeidersklasse een leidende rol kan spelen in deze ontwikkelingen. Tegenover nationalistische en andere burgerlijke retoriek – en de rivaliteit tussen monopolies, heersende klassen en imperialistische machtscentra – is er niets wat de de arbeidersklasse verdeelt; zij mogen dan ook geen partij kiezen voor een van de imperialistische kampen. Door hun strijd hebben zij de macht om niet alleen de kapitalistische productie tot stilstand te brengen, maar ook om de macht voor zichzelf op te eisen en een nieuwe socialistische samenleving op te bouwen die in hun behoeften voorziet, gebaseerd op wederzijds voordelige relaties tussen volkeren.
Wij betuigen onze solidariteit met werkers over de hele wereld en eisen: ‘Havens voor de mensen en voor de vrede, geen lanceerplatforms voor de oorlogen van kapitalisten!’
Wil je een abonnement op Manifest?
Met jullie hulp garanderen we een communistische visie op de actualiteit in Nederland
Manifest is de krant van de CPN die maandelijks verschijnt. Met Manifest blijf je op de hoogte van de actualiteit en van onze acties. Manifest belicht verschillende aspecten van de strijd in binnen- en buitenland, en publiceert analyses die inzicht bieden in de nationale en internationale ontwikkelingen vanuit een marxistisch-leninistisch perspectief. Neem nu een abonnement op Manifest of vraag een gratis proefabonnement aan.
Abonneer Nu!
