Er is geen 'sociaal' en 'vreedzaam' imperialisme

Het onderwerp van de conferentie was: ‘Hun oorlog vernietigt alles wat hun vrede heeft laten staan. Ontwikkelingen op het slagveld en de houding van communisten tegenover de afwisseling tussen imperialistische oorlog en vrede onder schot.’ De NCPN werd vertegenwoordig door Kevin, lid van het Dagelijks Bestuur en internationaal secretaris van het Partijbestuur van de NCPN, Sjoerd, lid van de Commissie Internationaal en Mike, lid van de Commissie IT.

Inleiding van de NCPN

We heten jullie allemaal welkom bij deze belangrijke ECA-teleconferentie.

De intensivering van de inter-imperialistische rivaliteit heeft geleid tot gewapende conflicten op ons continent, met name de imperialistische oorlog in Oekraïne. In de lange nasleep van de omverwerping van het socialisme in de USSR hebben het kapitalistische Rusland en Oekraïne, dat wordt gesteund door het Euro-Atlantische kapitaal en zijn belangen, de bevolking laten zien wat de overgang naar de kapitalistische productiewijze voor hen werkelijk betekende: armoede, crises en nu een bloedige imperialistische oorlog.

Ook in andere delen van de wereld bloeden de mensen voor de belangen van de monopolies. In het Midden-Oosten zien we de voortdurende genocide op het Palestijnse volk door de Israëlische staat, de misdaden van de Syrische jihadistische regering die wordt gesteund door imperialistische mogendheden, het lijden van het volk van Jemen en de gevaren voor het Iraanse volk dat gevangen zit tussen het vuur van zijn eigen reactionaire regering en de dreiging van imperialistische interventies door de VS en Israël (deze inleiding werd gehouden voor de Amerikaanse en Israëlische aanval, red.). In Latijns-Amerika zien we dat het Amerikaanse imperialisme op schandelijke wijze interventies organiseert tegen het volk van Venezuela, zoals blijkt uit de ontvoering van Nicolas Maduro, en het socialistische Cuba met oorlog bedreigt.

Onze eigen regeringen, waarvan de meeste zijn georganiseerd binnen de imperialistische EU, zijn actief betrokken bij deze schandelijke daden. Daden die zelfs het burgerlijke internationaal recht schenden, dat door imperialistische blokken aan alle kanten alleen wordt gebruikt als voorwendsel wanneer het ze uitkomt.

In ieder geval leven we in een tijd waarin oorlog het ‘nieuwe normaal’ wordt. Ook de volkeren van Europa worden voorbereid op grotere, meer algemene conflicten en krijgen te horen dat ze hun leven moeten opofferen voor de winsten van Europese monopolies en hun rivaliteit met Russische monopolies. Wij communisten moeten een vastberaden strijd organiseren tegen deze oorlogsdrift, tegen de ontwikkeling van de oorlogseconomie, die alleen ten koste kan gaan van de sociale rechten en het levenspeil van de mensen.

Er kan geen sprake zijn van een ‘sociaal’ en ‘vreedzaam imperialisme’, dat, zoals we in het onderwerp van deze conferentie opmerken, “vrede onder schot” is (Lenin noemde vrede in het imperialisme een vrede terwijl je onder schot staat, red.). Zelfs in vredestijd is er geen gebrek aan geweld voor de mensen waarvan rechten en levenspeil dagelijks door het kapitalisme worden verpletterd. In deze context is het belangrijk op te merken dat we niet simpelweg tegen oorlog kunnen zijn in het algemeen, vanuit een klassenloos, pacifistisch standpunt, maar dat we tegen de imperialistische oorlog moeten zijn, waarmee we benadrukken dat oorlog voortkomt uit het kapitalistische systeem zelf, en dat we alleen de mogelijkheid van grootschalige gewelddadige conflicten kunnen uitbannen als we het kapitalistische systeem zelf aanpakken.

Oorlogen komen namelijk voort uit het systeem waarin we leven: het imperialisme. Elk land, elk internationaal verbond, probeert zich binnen dit systeem te manoeuvreren om de hoogste winst voor zijn monopolies te behalen ten koste van de arbeidersklasse en andere onderdrukte lagen van de bevolking. De escalatie van gewelddadige conflicten valt samen met de vernietiging van de sociale rechten van het volk, met grootschalige aanvallen op de arbeidersklasse en met de intensivering van het anticommunisme en een meer algemene autoritaire tendens, ongeacht de kleur van de specifieke burgerlijke regering die aan de macht is.

In Nederland, een land dat sinds de Tweede Wereldoorlog geen oorlog op zijn grondgebied heeft gekend, manifesteert zich de illusie van een vreedzaam kapitalistisch systeem. Hier heeft de kapitalistische vrede ons opeenvolgende regeringen gebracht, met een nieuwe regering die binnenkort zal worden geïnstalleerd (inmiddels is dat reeds gebeurd, red.), die de rechten van het volk meedogenloos hebben aangevallen en uitgehold en dat ook zullen blijven doen.

Om een voorbeeld te geven: de te vormen regering, die bestaat uit verschillende liberale en christendemocratische krachten, is van plan de pensioengerechtigde leeftijd nog verder te verhogen en sterker te koppelen aan de levensverwachting, wat voor de meeste mensen zou betekenen dat ze tot ver in de zestig of zelfs zeventig moeten blijven werken. In het nieuwe akkoord zijn strenge bezuinigingsmaatregelen voor langdurige zorg, ouderenzorg, geestelijke gezondheidszorg, enzovoort, vastgelegd. Tegelijkertijd stellen zij voor dat de bevolking een zogenaamde ‘vrijheidsbelasting’ betaalt, die zou helpen bij de financiering van de inspanningen van de Nederlandse bourgeoisie om de strijdkrachten te versterken en te kunnen voldoen aan de NAVO-verplichting van 5%. De waarschuwing die wij communisten aan de bevolking geven, namelijk dat de nieuwe militarisering en de opbouw van de oorlogseconomie ten koste zullen gaan van hun sociale rechten, wordt inderdaad snel werkelijkheid.

Communisten moeten deze maatregelen resoluut bestrijden door de oorzaken van de huidige conflicten bloot te leggen en door de strijd tegen imperialistische oorlog en de strijd voor sociale rechten te koppelen aan de strijd tegen het kapitalistische systeem. We moeten ook onze samenwerking als partijen in de ECA intensiveren om ons begrip van de huidige ontwikkelingen in elk van onze landen, in Europa en wereldwijd te vergroten, om onze strijd tegen het kapitalisme en voor het socialisme-communisme te versterken.