Over 81 jaar sinds Grote Antifascistische overwinning van de volkeren

Op deze dag, 81 jaar geleden, capituleerde nazi-Duitsland voor de socialistische Sovjet-Unie. De overwinning van het socialisme op de meest brute uiting van het kapitalisme was een feit. Zoals we alle voorgaande jaren hebben gedaan, eren we de miljoenen die hun leven gaven om dit doel te bereiken, allen die martelaar werden in de antifascistische strijd. Wij zullen dit nooit vergeten.

De overwinning op het fascisme – bereikt door de inspanningen van de nationale bevrijdingsbewegingen en de onschatbare bijdrage van de Sovjet-Unie en het heroïsche Rode Leger, dat de rode vlag met hamer en sikkel boven de Rijksdag in Berlijn hees – is een mijlpaal in de geschiedenis van de volkeren en het socialisme. Ondanks de moord op miljoenen mensen, de onvoorstelbare verwoesting en de plundering van hele landen, konden de volksmassa's uiteindelijk de overwinning behalen. Zij toonden ons dat het kapitalisme niet bestand was tegen de overmacht van het socialisme en de vastberadenheid en wil van het volk, zelfs niet in de meest brute vorm van het kapitalisme; die van het fascisme.

Op 9 mei toonde elke werkende, elke soldaat, elke partizaan en elke antifascist aan dat de overwinning op het fascisme en het systeem dat er de bron van is, het kapitalisme, mogelijk was – en dat dit altijd mogelijk zal blijven. We heffen onze vuisten nog hoger ter ere van hun strijd.

Dit grootse historische epos kan niet worden verdraaid of misvormd door de EU, burgerlijke regeringen en hun personeel, noch door hun ellendige anticommunistische preken en resoluties, die tevergeefs proberen 9 mei te bestempelen als de zogenaamde "Europadag" en het communisme gelijk te stellen aan het monster van het fascisme. Evenmin kan het natuurlijk worden gebruikt om de imperialistische oorlog in Oekraïne te rechtvaardigen of om de burgerlijke klassen die bij de oorlog betrokken zijn vrij te pleiten.

Ondanks de offers die de volkeren brachten in de strijd tegen het nazisme, zijn zij er niet in geslaagd dit voor eens en voor altijd te vernietigen. In te weinig landen kon deze strijd, met de bijdrage van het Rode Leger, leiden tot de omverwerping van het kapitalistische systeem en tot socialisme.

Gewapend met historische ervaring is de strijd die momenteel door de communistische partijen van de ECA in hun respectievelijke landen wordt gevoerd, veelbelovend.

We zien in onze tijd dezelfde tegenstellingen en rivaliteiten verscherpen als die welke de wereld in de imperialistische oorlog stortten – een oorlog die enkel van de kant van de Sovjet-Unie rechtvaardig was en op 9 mei eindigde. Op de schouders van hen die ons voorgingen, zetten wij daarom de strijd voort voor dezelfde doelen als zij.

Onze wereld wordt gekenmerkt door scherpe tegenstellingen, door een felle strijd die voortkomt uit de aard van het kapitalistische systeem zelf. De eindeloze expansie van elke burgerlijke klasse in een eindige wereld biedt ons een blik op de catastrofe die ons mogelijk te wachten staat en doet ons de imperialistische oorlogen begrijpen die nu woeden om de macht binnen het imperialistische systeem.

Wij strijden tegen het nazisme en het fascisme; en om het voorgoed te verpletteren, moeten we het kapitalisme omverwerpen waaruit het voortkomt. De strijd tegen het fascisme kan nooit losstaan van de strijd voor het socialisme.

De intensivering van de imperialistische tegenstellingen heeft ook gevolgen voor de burgerlijke politiek en regeringen, waar reactionaire en openlijk fascistische krachten terrein winnen in een context van wijdverbreide verarming van de arbeidersklasse. In het besef dat het fascisme een specifieke historische rol vervulde – als een brute reactie van de bourgeoisie op een moment van oprukkende klassenstrijd – moeten de communistische partijen hun werk binnen de massafronten versterken om een op klassengeoriënteerde oppositie op te bouwen die in staat is de kwestie van de imperialistische oorlog, het fascisme en de machtsovername met elkaar te verbinden.

Op deze dag, 81 jaar geleden, werden het fascisme en het nazisme verslagen, zij het niet definitief. Deze taak wacht op ons. Met de lessen die we hebben getrokken uit de strijd van het verleden, treden we onze toekomst tegemoet. Wij zullen voltooien wat de overwinning van 81 jaar geleden niet heeft voltooid – en zij die hun leven gaven, zullen ons de weg wijzen.

Leve de overwinning op het fascisme en het nazisme!
Leve de macht van het volk!
Leve het socialisme-communisme!