Schouderklopjes

In Fort Lauderdale in de VS zijn in korte tijd twee kranen op hetzelfde huis gevallen. Bij de eerste kraan brak een arm af toen ze probeerden om een tent rond het huis te plaatsen voor de termietenbestrijding. Toen de tweede kraan kwam om de eerste kraan weg te takelen, brak ook van de tweede de arm af. Wanneer de derde kraan komt is nog onduidelijk.

De afgelopen maand had het minderheidskabinet grote moeite om zijn begroting rond te krijgen. Het minderheidskabinet van D66, VVD en CDA stond helemaal klaar om te snoeien in de 'sociale zekerheid', met het enthousiasme van een kleuter met een kettingzaag. 'Sociale zekerheid' plaats ik even tussen aanhalingstekens, want de sociale zekerheid is tegenwoordig noch sociaal, noch heel zeker. Om die plannen te halen had dit kabinet echter de steun nodig van de oppositiepartijen die allemaal iets anders voor hun steun terug wilden. PRO en Volt trokken samen op in de onderhandelingen. Oftewel weer een andere kleine linkse partij die opgaat in de fuseer-blob genaamd GroenLinks. De Peppie en Kokkie van liberalistisch neplinks wilden de sociale zekerheid zo houden zoals het was, aangezien deze nu natuurlijk fantastisch is. JA21 wilde hardere migratie-eisen en de SGP wilde strengere abortusregels. Want waarom zou je een kans laten liggen om vrouwenrechten te beperken?

Ja, er werd druk onderhandeld de afgelopen dagen. VVD-minister Heinen liet de afgelopen maand weten dat "de sfeer aan tafel goed was". Minister-president Jetten zei trots dat ze "stap voor stap de goede kant op gaan". Mirjam Bikker zei na afloop van een eerste overleg dat ze "urgentie, eenheid en beweging" voelde bij het kabinet, en dat ze het fijn vond om te zien "dat de polder weer aan tafel komt om te onderhandelen." Wat dat ook maar mag betekenen. SGP en JA21 zien dat het kabinet nu "ietsje meer naar links gaat", maar er is gelukkig "nog steeds genoeg te kiezen". Ja ze doen allemaal heel goed hun werk. Want het maakt ook niet écht uit wat eruit komt, zolang er in 2027 maar 28,9 miljard euro naar defensie kan.

Wat zijn deze partijen toch lekker aan het onderhandelen samen, en wat zoeken ze fijn naar oplossingen. Wat zijn ze toch lekker politiek bezig met elkaar. Schouderklopjes alom! Want zo gaat dat onder Rob Jetten: de man van de redelijkheid! De man van de rode lijn! Diezelfde rode lijn die hij onmiddellijk liet varen toen hij aan de macht was. Toen zijn eigen achterban in protest kwam op het afgelopen D66-congres reageerde hij met: "Zij schreeuwen misschien harder, maar wij krijgen meer voor elkaar". Want genocide is erg, maar weet je wat pas écht erg is? Als we niet meer met elkaar om tafel zitten. Dat is pas erg!

Eind september zegt Heinen met een grote glimlach: "Vandaag hebben we de contouren geschetst van de oplossingsrichtingen." En Jetten laat vol trots weten: "Wij vragen niemand om elkaar huilend in de armen te vallen, maar iedereen ziet dat het kabinet vandaag een beweging maakt". Jongens, jongens toch wat goed! Schouderklopjes alom!

Het is duidelijk: lang leve onze politici! Leve het compromis en leve de polder, die nu blijkbaar weer aan tafel zit, wat dat ook maar mogen betekenen. Lang leve onze politieke partijen! Wat zijn ze toch lekker bezig! Laten we voor het gemak even vergeten dat de bezuinigingen op de sociale zekerheid alleen maar van tafel zijn omdat een grote groep van de werkende klasse hun onvrede heeft geuit in stakingen en acties. Omdat de vakbonden elke onderhandeling hebben geweigerd zolang deze belachelijke bezuinigingen op tafel lagen. Soms is het beter om van de tafel weg te blijven. Dit was alleen maar mogelijk omdat de werkende klasse haar tanden heeft laten zien. Maar onze dames en heren politici doen het lijken alsof het allemaal louter en alleen komt door hun grootmoedige onderhandelingen. Hun onderhandelingen gaan over waar ze het geld dan wel gaan halen, waarbij het onderwijs nu het volgende slachtoffer lijkt.

Het vertrouwen in de politiek is in 2025 verder gedaald tot het laagste niveau sinds 2016. 25 procent van de Nederlanders heeft nog vertrouwen in de Tweede Kamer en 21 procent heeft nog vertrouwen in onze politici. In Den Haag doen ze ondertussen net alsof wij nog in hun trucjes geloven. Want daar staan ze dan, de 'bouwvakkers' van ons kabinet, trots verzameld rond de ravage van ons land. Ze werken met man en macht aan een oplossing. En lukt het even niet dan halen ze er gewoon nóg een kraan bij. Het maakt niet uit, want de 'werkzaamheden' vorderen fantastisch. Ondertussen vreten de kapitalisten als termieten aan de steunbalken van ons bestaan en moeten wij de gapende gaten in het plafond van onze toekomst negeren.

Schouderklopjes alom.