Skip navigation

Manifest 9

6 oktober 2026 | Jaargang 44

van de redactie

De afgelopen maand liet de Nederlandse arbeidersklasse zien waar solidariteit tussen werkende mensen toe kan leiden: na een aantal stakingen in verschillende sectoren, waaronder Spoor, Zorg en Overheid, zag het minderheidskabinet Jetten zich genoodzaakt de bezuinigingen op de sociale zekerheid te schrappen.

De strijd is daarmee zeker niet gestreden; na een rommelige Prinsjesdag is het kabinet nu naarstig op zoek naar kamermeerderheden waar die te vinden zijn. Bezuinigingen op de WIA liggen nog op tafel en andere bezuinigingen, zoals op het onderwijs, zijn daarmee ook een reële optie. Pijnlijk, niet alleen omdat D66, partij van premier Jetten, zichzelf graag als onderwijspartij profileert, maar ook omdat uit onderzoek is gebleken dat de schoolprestaties van de Nederlandse jeugd alwéér zijn gedaald.

Het belang van een georganiseerde arbeidersklasse blijkt ook uit het immer voortdurende oorlogsgetrommel. Een protest op de Dam hiertegen trok duizenden mensen, waaronder veel jongeren. Politici kraaiden luid dat deze mensen allemaal ‘pro-Poetin’ zouden zijn, een verdraaiing die klakkeloos werd overgenomen in de burgerlijke media. Politici proberen hiermee een ogenschijnlijk humanitair standpunt in te nemen: we kunnen de Oekraïense bevolking toch niet in de steek laten? Jongeren zien terecht in dat de militarisering van Nederland ons niks goeds zal brengen; niemand wil sterven in het belang van het kapitaal, of dat nu Nederlands kapitaal is of niet. Het is juist in het belang van de arbeidersklasse wereldwijd om te vechten tegen het kapitalisme, dat de voedingsbodem is voor alsmaar nieuwe en escalerende conflicten.

Sowieso gaat de militarisering verder dan enkel de oorlog daar, met de geplande nieuwe dienstplicht voorop. De nieuwe Wet op defensiebereidheid geeft het ministerie van Defensie verregaande mogelijkheden om gegevens van Nederlanders bij te houden, waaronder lidmaatschap van de vakbond en politieke partijen, en seksuele geaardheid. Dat sluit goed aan bij de steeds bredere inzet van AI door de inlichtingendiensten, een proces waarop goed toezicht houden steeds meer wordt bemoeilijkt. Het kabinet beantwoordt daar liever geen lastige vragen over, daarom wordt elke vorm van kritiek platgeslagen tot het niet willen steunen van Oekraïne.

Zo’n focus op beeldvorming zagen we ook bij de coronaverhoren, die nu zijn afgerond. Het proces werd op de achtergrond door de commissieleden die voor de verhoren verantwoordelijk waren ook wel vergeleken met ‘witwassen’. Het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport huurde zelfs al in het begin van de coronaperiode een bureau in om een ‘narratief’ op te stellen waarin dat ministerie werd verdedigd. Een kritische beschouwing van een zeer moeilijke periode, waarin het draaiende houden van de economie keer op keer de voorrang kreeg op de (geestelijke) gezondheid van de Nederlandse bevolking, hoeven we dus niet te verwachten. Diezelfde mentaliteit verklaart de uitspraken van VVD-fractievoorzitter Ruben Brekelmans. Volgens hem werken jongeren vandaag de dag te weinig. Hij hoopt dat een 40-urige werkweek en zelfs overwerken weer de norm worden.

Direct bij onze oosterburen zien we waar dit soort afbraak- en uitbuitingsbeleid toe kan leiden. Na een decennialang dalend vertrouwen in de burgerlijke politiek pakt de partij Alternative für Deutschland meerdere verkiezingswinsten op rij in verschillende Duitse deelstaten. Dat het hier om een vals alternatief gaat, is duidelijk. De AfD is vooral een nuttig alternatief voor de kapitalistenklasse die de AfD steunt om de onvrede van bevolking te kanaliseren in een richting die voor het systeem onschadelijk is. Tegelijkertijd geeft het uitdrukking aan bepaalde tegengestelde belangen tussen verschillende Duitse kapitaalsgroepen.

Slechts een écht alternatief kan een oplossing bieden. Een oplossing die arbeiders, ongeacht hun afkomst, geslacht, geaardheid etc. kan verbinden in de strijd voor hun rechten, inkomens en vrede. Dat alternatief is én blijft het socialisme! Die boodschap zal de CPN met haar nieuwe naam met onverminderde overtuiging en daadkracht blijven uitdragen.

Lees de Waarheid in Manifest! Niet alleen in de papieren Manifest, maar ook digitaal op de website van Manifest (leesmanifest.nl) en de website van de partij (cpn.nl). Zie ook voorwaarts.net van de CJB. De volgende krant komt uit op 3 november.

Artikelen in deze editie

Vakbondsnieuws - Ties Korrel

Actie loont! Bezuinigingen sociale zekerheid van tafel

Nepal - Kevin

De ramp die niet uit de lucht kwam vallen

je kan me nog meer vertellen - Roel Hoefmaker

Schouderklopjes

Gedicht - Waldo Sinestra (nog niet online)

De keerzijde

Kunst & Cultuur - Jacob van Oost & Bram Bosman (nog niet online)

Als muziek in de oren?

arbeidersgeschiedenis - Job (nog niet online)

Een historische wandeling door Heerlen

energie - Ty Kòrá (nog niet online)

Dure winter in aantocht

Griekenland - Joke van den Boogert (nog niet online)

Het Schild van Achilles

Geschiedenis - Ties Korrel (nog niet online)

90 jaar ¡No pasarán!

Mediakritiek - Armando Versteeg (nog niet online)

Massale scholierenstaking in Duitsland

Sport - Hidde Talsma (nog niet online)

Vanaf de tribune: knuffelmiljardairs

Partijgeschiedenis - Redactie (nog niet online)

Geen water bij de wijn

Sociaaldemocratie - Paul (nog niet online)

Tegen bezuinigingen, PRO-hervormingen?

internationaal - Siewert (nog niet online)

Russische verkiezingen biedt arbeidersklasse geen uitweg

Je hoeft geen lid te zijn om bij te dragen aan Manifest!

Met jullie hulp garanderen we een communistische visie op de actualiteit in Nederland

Abonneer Nu!
van de redactie

De afgelopen maand liet de Nederlandse arbeidersklasse zien waar solidariteit tussen werkende mensen toe kan leiden: na een aantal stakingen in verschillende sectoren, waaronder Spoor, Zorg en Overheid, zag het minderheidskabinet Jetten zich genoodzaakt de bezuinigingen op de sociale zekerheid te schrappen.

De strijd is daarmee zeker niet gestreden; na een rommelige Prinsjesdag is het kabinet nu naarstig op zoek naar kamermeerderheden waar die te vinden zijn. Bezuinigingen op de WIA liggen nog op tafel en andere bezuinigingen, zoals op het onderwijs, zijn daarmee ook een reële optie. Pijnlijk, niet alleen omdat D66, partij van premier Jetten, zichzelf graag als onderwijspartij profileert, maar ook omdat uit onderzoek is gebleken dat de schoolprestaties van de Nederlandse jeugd alwéér zijn gedaald.

Het belang van een georganiseerde arbeidersklasse blijkt ook uit het immer voortdurende oorlogsgetrommel. Een protest op de Dam hiertegen trok duizenden mensen, waaronder veel jongeren. Politici kraaiden luid dat deze mensen allemaal ‘pro-Poetin’ zouden zijn, een verdraaiing die klakkeloos werd overgenomen in de burgerlijke media. Politici proberen hiermee een ogenschijnlijk humanitair standpunt in te nemen: we kunnen de Oekraïense bevolking toch niet in de steek laten? Jongeren zien terecht in dat de militarisering van Nederland ons niks goeds zal brengen; niemand wil sterven in het belang van het kapitaal, of dat nu Nederlands kapitaal is of niet. Het is juist in het belang van de arbeidersklasse wereldwijd om te vechten tegen het kapitalisme, dat de voedingsbodem is voor alsmaar nieuwe en escalerende conflicten.

Sowieso gaat de militarisering verder dan enkel de oorlog daar, met de geplande nieuwe dienstplicht voorop. De nieuwe Wet op defensiebereidheid geeft het ministerie van Defensie verregaande mogelijkheden om gegevens van Nederlanders bij te houden, waaronder lidmaatschap van de vakbond en politieke partijen, en seksuele geaardheid. Dat sluit goed aan bij de steeds bredere inzet van AI door de inlichtingendiensten, een proces waarop goed toezicht houden steeds meer wordt bemoeilijkt. Het kabinet beantwoordt daar liever geen lastige vragen over, daarom wordt elke vorm van kritiek platgeslagen tot het niet willen steunen van Oekraïne.

Zo’n focus op beeldvorming zagen we ook bij de coronaverhoren, die nu zijn afgerond. Het proces werd op de achtergrond door de commissieleden die voor de verhoren verantwoordelijk waren ook wel vergeleken met ‘witwassen’. Het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport huurde zelfs al in het begin van de coronaperiode een bureau in om een ‘narratief’ op te stellen waarin dat ministerie werd verdedigd. Een kritische beschouwing van een zeer moeilijke periode, waarin het draaiende houden van de economie keer op keer de voorrang kreeg op de (geestelijke) gezondheid van de Nederlandse bevolking, hoeven we dus niet te verwachten. Diezelfde mentaliteit verklaart de uitspraken van VVD-fractievoorzitter Ruben Brekelmans. Volgens hem werken jongeren vandaag de dag te weinig. Hij hoopt dat een 40-urige werkweek en zelfs overwerken weer de norm worden.

Direct bij onze oosterburen zien we waar dit soort afbraak- en uitbuitingsbeleid toe kan leiden. Na een decennialang dalend vertrouwen in de burgerlijke politiek pakt de partij Alternative für Deutschland meerdere verkiezingswinsten op rij in verschillende Duitse deelstaten. Dat het hier om een vals alternatief gaat, is duidelijk. De AfD is vooral een nuttig alternatief voor de kapitalistenklasse die de AfD steunt om de onvrede van bevolking te kanaliseren in een richting die voor het systeem onschadelijk is. Tegelijkertijd geeft het uitdrukking aan bepaalde tegengestelde belangen tussen verschillende Duitse kapitaalsgroepen.

Slechts een écht alternatief kan een oplossing bieden. Een oplossing die arbeiders, ongeacht hun afkomst, geslacht, geaardheid etc. kan verbinden in de strijd voor hun rechten, inkomens en vrede. Dat alternatief is én blijft het socialisme! Die boodschap zal de CPN met haar nieuwe naam met onverminderde overtuiging en daadkracht blijven uitdragen.

Lees de Waarheid in Manifest! Niet alleen in de papieren Manifest, maar ook digitaal op de website van Manifest (leesmanifest.nl) en de website van de partij (cpn.nl). Zie ook voorwaarts.net van de CJB. De volgende krant komt uit op 3 november.

Citaat van de Maand

"

Ik kom nu bij het laatste punt, de naam van onze partij. Wij moeten ons Communistische Partij noemen, zoals Marx en Engels zich communisten hebben genoemd. Wij moeten herhalen dat wij marxisten zijn en 'Het Communistisch Manifest' tot grondslag nemen, dat door de sociaal-democratie op twee hoofdpunten werd verdraaid en verraden:

  1. de arbeiders hebben geen vaderland, de 'vaderlandsverdediging' in de imperialistische oorlog is verraad aan het socialisme;
  2. de leer van het marxisme over de staat is door de Tweede Internationale verdraaid.

De naam 'sociaal-democratie' is wetenschappelijk onjuist, zoals Marx herhaaldelijk, onder andere in zijn 'Kritiek op het program van Gotha' in 1875, heeft aangetoond en zoals het in 1894 door Engels op populaire manier werd herhaald (in het voorwoord van Internationales aus dem Velkstaat (1871-1875), red.) Van het kapitalisme kan de mensheid rechtstreeks alleen naar het socialisme overgaan, d.w.z. naar het gemeenschappelijke bezit van de produktiemiddelen en naar de verdeling van de produkten, naar gelang van de door elk individu geleverde arbeidsprestatie. Onze partij kijkt verder: het socialisme moet onvermijdelijk geleidelijk uitgroeien tot het communisme, op welks vaandel geschreven staat 'Van ieder naar zijn bekwaamheden, aan ieder naar zijn behoeften'.

(…) Ook het tweede deel van de naam van onze partij (sociaal-democraten) is wetenschappelijk onjuist. De democratie is een van de vormen van de staat. Terwijl wij marxisten tegenstanders van elke staat zijn. De leiders van de Tweede Internationale (1889-1914), de heren Plechanow, Kautsky en huns gelijken, hebben het marxisme vervlakt en verdraaid. Het marxisme onderscheidt zich van het anarchisme juist doordat het voor de overgang naar het socialisme de noodzakelijkheid van de staat erkent, maar (...) geen staat zoals de gewone parlementaire burgerlijke democratische republiek, maar een staat zoals de Commune van Parijs van 1871, zoals de sowjets van arbeidersafgevaardigden en 1917 van 1905.

V. I. Lenin
'De taken van het proletariaat in onze revolutie (ontwerp van een platform van de proletarische partij)', in: Lenin, Keuze uit zijn werken, deel 2.