Een debuut in Manifest waar sportliefhebbers Hidde Talsma en Ties Korrel hun visie delen vanaf de zijlijn op de belangrijkste bijzaak ter wereld: sport! Met een klassenbewuste blik beschrijven ze opvallende zaken uit de sportwereld. Want vanaf de tribune overzie je het speelveld toch het best.
Van de week stond ik niet op de tribune; er werd niet gevoetbald vanwege de interlandperiode. Toch ontplofte er een bommetje in de voetbalwereld. Manchester City, een van de rijkste clubs ter wereld, heeft het grootste corruptieschandaal uit de geschiedenis van het Engelse voetbal aan de broek hangen.
Diezelfde avond zit ik in het café met een bekende. Een liefhebber van het spelletje en fanatiek fan van NEC Nijmegen. Ik laat me uitleggen waar het hele circus over gaat. De voetbalclub is onderdeel en kopstuk van ‘City-group’: een gigantisch voetbalimperium met meerdere clubs in het bezit. Aan het roer staat Sheikh Mansour (tevens vicepresident van de Verenigde Arabische Emiraten). City is schuldig bevonden aan 114 van de 115 aanklachten over het breken van financiële regels. Een greep uit de overtredingen: de club heeft tal van schijnconstructies met sponsoren. Daardoor kon de eigenaar honderden miljoenen rechtstreeks in de club pompen. Zo’n 1 miljard euro werd gecamoufleerd als sponsorinkomsten van bedrijven uit Abu Dhabi om uitgavenlimieten te omzeilen. Daarnaast deed de club geheime betalingen aan trainers en spelers. Oud-trainer Roberto Mancini (coach tussen 2009 en 2013) ontving bijvoorbeeld miljoenen euro's via een geheim contract als ‘adviseur’ bij een club in Abu Dhabi. Hierdoor telde zijn werkelijke salaris niet volledig mee voor de Engelse competitieregels. De straf is nog onbekend maar er is stront aan de knikker in Manchester. Voor de trouwe supporters van de club zal dit als een klap in het gezicht voelen.
Mijn maat is een echte voetbalromanticus en vraagt zich af waar het naartoe gaat met de sport. Gelukkig haalt hij troost uit het voetbalsprookje van zijn favoriete cluppie NEC. Het ‘lelijke eendje’ spreidt haar vleugels en mocht na een succesvol seizoen in de voorrondes van de Champions League spelen. Ook nu NEC uitkomt in de Europa League geniet hij op de tribune. Hij sluit zijn betoog af dat buitenlandse investeerders uit Rusland of Saudi-Arabië het voetbal kapot maken maar dat NEC laat zien hoe het anders kan.
Ik verslik me bijna: is NEC’s succes niet een direct gevolg van de poen van Marcel Boekhoorn? De Nijmeegse knuffelmiljardair die rijk werd door Telfort te kopen en verkopen? “Ja, maar dit is toch wel anders! Boekhoorn is een van ons”, hoor ik van de andere kant van de tafel. “Deze man heeft NEC uit het slop getrokken.”
Natuurlijk is het fijn als je club een keer een ploeg bij elkaar krijgt die wél vier keer de bal naar het goede shirt kan passen. Maar toen Vitesse - de grote rivaal uit Arnhem - een groep geldschieters uit Rusland had, deugde er natuurlijk niks van volgens mijn maat. Maar Marcel komt uit Nijmegen en staat tussen de supporters. Hij heeft zijn investeringen tactisch gekozen en daarom is hij van zijn zonden vergeven.
“Maar stel nu dat Sheikh Mansour niet uit de VAE kwam?” zeg ik. “Dat hij Marc Manson heette en in Salford rijk was geworden met het importeren van loempia's. Had City dan ook zo’n onderzoek aan de fiets hangen? Zou jij NEC’s succes zo romantiseren als de geldschieter ‘Maksim Boechhorin’ had geheten?” Mijn kompaan kijkt me fronsend aan. Ik haal nog maar een rondje.
In Nederland zijn we dol op onze knuffelmiljardairs, de excentrieke eigenaren die lekker met geld strooien door een club te kopen of inspraak te verwerven door flinke sponsorbedragen neer te leggen. De burgerlijke media gaan maar al te graag mee in dat frame, zonder aandacht te hebben voor de duizenden die zich lam betalen om hun club überhaupt te zien spelen. Want laten we eerlijk zijn: het moderne voetbalsysteem heeft maar één taak: winst voor de bezittende klasse. Of dat nu komt door clubs op te pompen met financiële doping, een volksclub omtoveren tot een handelshuis van spelers (looking at you Chelsea FC) of een club volledig van haar identiteit te ontdoen in de jacht naar prijzen om het eigen ego te strelen.
Het kapitalistische systeem heeft geen oog voor de mensen die de club maken tot wat zij is: de vrijwilligers, de supporters of de geschiedenis. We mogen Russische, Saudische of Chinese clubeigenaren terecht afschilderen als wrede kapitalisten, maar we moeten vervolgens onze eigen Boechorins niet de hand boven het hoofd houden. De werkende mensen maken het voetbal tot wat het is; wij bevolken de tribunes en supporten onze ploeg door dik en dun. En een gesjeesde zakenman die wil pronken met onze trots omdat hij denkt zich te kunnen inkopen, heeft daar niks te zoeken.
Wil je een abonnement op Manifest?
Met jullie hulp garanderen we een communistische visie op de actualiteit in Nederland
Manifest is de krant van de CPN die maandelijks verschijnt. Met Manifest blijf je op de hoogte van de actualiteit en van onze acties. Manifest belicht verschillende aspecten van de strijd in binnen- en buitenland, en publiceert analyses die inzicht bieden in de nationale en internationale ontwikkelingen vanuit een marxistisch-leninistisch perspectief. Neem nu een abonnement op Manifest of vraag een gratis proefabonnement aan.
Abonneer Nu!
