De Europese Communistische Actie roept de arbeidersklasse in heel Europa en alle volkslagen op om deel te nemen aan de arbeidersmobilisaties op 1 mei — de Internationale Dag van de Arbeid — en de straten te vullen om de georganiseerde kracht van de arbeiders te tonen. Wij eren de helden en de gesneuvelden van onze beweging, van Chicago tot op de dag van vandaag. Wij gaan onverschrokken verder op dezelfde weg!
De Europese Communistische Actie roept ook de klassengeoriënteerde organisaties en vakbonden op om het arbeiderskarakter van deze strijddag te versterken, evenals de internationalistische solidariteit in deze context van imperialistische oorlog.
De omstandigheden waaronder wij arbeiders in Europa deze 1 mei tegemoet gaan, worden bepaald door de oorlogseconomie en de escalatie van de militaire voorbereidingen. Onze levensstandaard en arbeidsomstandigheden blijven verslechteren door de afschaffing van collectieve arbeidsovereenkomsten; de achteruitgang en privatisering van openbare diensten gaan door; de huizenprijzen blijven stijgen; en de kosten van levensonderhoud, van het boodschappenmandje, van energie en brandstoffen blijven ongebreideld de hoogte in schieten. Tegelijkertijd gaat het offensief tegen de belangen van migranten en vrouwen uit de arbeidersklasse door, aangedreven door racistische, seksistische, irrationele en reactionaire opvattingen, met als doel de arbeidersklasse te verdelen en haar een oorlog die haar belangen niet dient, als de hare te laten aanvaarden.
Imperialistische agressie is het dominante thema als gevolg van de jarenlange opeenstapeling van spanningen en conflicten op verschillende niveaus en in verschillende regio's van de wereld. Vandaag de dag wordt de imperialistische agressie op verschillende plaatsen op de wereld gevoerd, hoewel ze haar meest oorlogszuchtige niveaus bereikt en de ergste gevolgen heeft voor de arbeiders in het Midden-Oosten — met name in Iran, Palestina en Libanon als gevolg van de barbaarse aanvallen van de VS en Israël.
De concurrentie tussen verschillende landen en kapitalistische blokken escaleert, en de diverse regeringen bereiden zich voor op alle scenario's. In deze context vinden herbewapening, militarisering van de economie en de voorbereiding van de volkeren op oorlog plaats:
- Regeringen mobiliseren zich om herbewapening te waarborgen, waardoor de markt voor wapenproductie, -aankoop en -verkoop, en ook voor militaire inlichtingen, wordt verdiept;
- De economie wordt ondergeschikt gemaakt aan de belangen van de oorlog (stijging van de defensie-uitgaven, transformatie van productiesectoren, het creëren van werkgelegenheid die verband houdt met oorlogsactiviteiten...);
- Het kapitalisme gebruikt de propagandamachine om de ideologische en sociale acceptatie van de oorlog en alle kosten die deze met zich meebrengt voor de arbeidersklasse te verzekeren. Het promoot ook een valse en gevaarlijke oproep aan brede lagen van de arbeidersklasse om hun bloed te vergieten voor de belangen van de kapitalisten.
De Europese Unie en diverse burgerlijke regeringen zijn duidelijke voorbeelden van deze processen. Zij steunen de imperialistische aanvallen op de volkeren, zijn er op vele manieren bij betrokken en scharen zich achter de verachtelijke voorwendsels ervan, terwijl ze hypocriet de vlag van “Nee tegen oorlog” zwaaien en hun streven naar strategische autonomie verdiepen. Ze proberen de arbeidersklasse ook te misleiden door een Europese gemeenschap van kapitalistische belangen te promoten tegen elke andere imperialistische alliantie of blok. Er bestaat geen dergelijke gemeenschap van belangen tussen kapitalisten en arbeiders binnen welke grens dan ook, alleen onder de uitgebuite arbeiders over de hele wereld.
De Europese arbeiders zijn duidelijk: onze klassenbelangen hebben niets te maken met de belangen van degenen die ons uitbuiten, noch met die van hun politieke vertegenwoordigers.
Terwijl kapitalisten het volksvijandige beleid, bezuinigingen, begrotingsverminderingen en ontslagen bevorderen, kan de arbeidersklasse haar arbeidskracht nauwelijks in stand houden. Terwijl kapitalisten de productie in hun militaire industrie moeten opvoeren, wordt de arbeidersklasse in andere landen vermoord met wapens die door diezelfde industrie worden geproduceerd. Terwijl kapitalisten reactionaire standpunten koesteren en de arbeidersklasse onderdrukken, ondergaat de arbeidersklasse vervolging en pogingen tot klassenverzoening met hun uitbuiters. Terwijl kapitalisten oorlogszuchtige propaganda verspreiden, reageert de arbeidersklasse met proletarisch internationalisme. Dit zijn slechts enkele voorbeelden die aantonen dat hun vlaggen niet de onze zijn.
In deze context moet de arbeidersklasse haar eigen antwoord formuleren op de aanvallen die we ondergaan, en moeten we het voortouw nemen om op een verenigde en georganiseerde manier te reageren. Op deze weg is het essentieel dat we ons distantiëren van verdeeldheid zaaiende, reactionaire, anti-vakbonds-, racistische en seksistische discoursen, maar ook van de schadelijke invloed van de sociaaldemocratie binnen de arbeidersbeweging, door hun praktijken van sociale verzoening en vrede aan de kaak te stellen, die dienen om massamobilisatie en klassenstrijd te desoriënteren en te beteugelen. De georganiseerde arbeidersklasse kan niet vertrouwen op “betere modellen” van kapitalistisch beheer. Om de fundamenten van het kapitalisme te doen wankelen en het omver te werpen, hebben we een klassengeoriënteerd en onafhankelijk strijdprogramma nodig dat de macht van de monopolies bestrijdt, zich verzet tegen de imperialistische oorlog en het proletarisch internationalisme in praktijk brengt.
Dit antwoord wordt opgebouwd op de werkplekken, in arbeiders- en volkswijken; in elke staking, demonstratie en sociaal protest; vanuit de klassengeoriënteerde organisatie in de vakbonden, vanuit de communistische en arbeiderspartijen. Arbeiders van Europa, elke stap die we zetten, elke vooruitgang die we verenigd boeken, versterkt ons; elke gedeeltelijke overwinning wordt opgebouwd totdat een arbeidersoppositie is gevormd die in staat is dit systeem van uitbuiting omver te werpen en een samenleving op te bouwen die daarvan vrij is, d.w.z. het socialisme. Met die overwinning kunnen de behoeften van de arbeiders op de werkplekken voorop worden gesteld.
Wil je een abonnement op Manifest?
Met jullie hulp garanderen we een communistische visie op de actualiteit in Nederland
Manifest is de krant van de NCPN die maandelijks verschijnt. Met Manifest blijf je op de hoogte van de actualiteit en van onze acties. Manifest belicht verschillende aspecten van de strijd in binnen- en buitenland, en publiceert analyses die inzicht bieden in de nationale en internationale ontwikkelingen vanuit een marxistisch-leninistisch perspectief. Neem nu een abonnement op Manifest of vraag een gratis proefabonnement aan.
Abonneer Nu!