Zionistisch evenement loopt uit op fiasco door acties werkers en studenten

Op de VU werd op 7 mei een besloten conferentie georganiseerd met de titel: “The Risks of Weaponizing International Law”. Het evenement was erop gericht om het gesprek aan te gaan over het gebruik van internationaal recht tegen landen door andere landen, met name waardoor een land minder goed in staat zou zijn om legitieme militaire doelstellingen te vervullen, zo schrijft de organisatie van de conferentie. Oplettende medewerkers en studenten op de VU achterhaalden al snel dat het ging om een evenement dat de genocide op de Palestijnen door Israël probeerde goed te praten.

Het College van Bestuur (CvB) en faculteitsbestuurders zagen geen enkel probleem met het evenement en liet het doorgaan, ondanks protest vanuit de medezeggenschapsraad en actiegroepen. De VU reageerde via een woordvoerder met de opmerking dat ze “studenten en medewerkers de mogelijkheid te bieden om academisch onderbouwde activiteiten over actuele onderwerpen zoals de situatie in het Midden-Oosten te organiseren”. Dat het dan zou gaan om het legitimeren van genocide, hongersnood en oorlogsmisdaden lijkt het CvB niks te deren.

Als antwoord op de conferentie, en de zwakke verdediging van de VU, organiseerden medewerkers en studenten een “counter-conference”. Hier kregen werkelijke experts op het gebied van genocide en internationaal recht een platform.

Het is bijzonder cru dat dit plaatsvindt gezien de VU recent ook al onder vuur kwam te liggen rondom de sociale veiligheid van studenten. De extreemrechtse Vrijmoedige Studentenpartij (VSP) had jarenlang onder het toeziend oog van de VU andere studenten geïntimideerd, mishandeld en eigendommen en ontmoetingsplekken van de studentenvakbond SRVU vernield of beschadigd. Het CvB beloofde beter op te treden tegen sociaal onveilige situaties. Later op de dag kwam bericht naar buiten dat een van de gasten van het evenement een hoogleraar van de VU geslagen zou hebben tijdens het evenement. Deze gebeurtenissen laat duidelijk zien dat het CvB sociale veiligheid totaal niet serieus neemt. Voor ons rest de vraag: voor wie treedt de VU eigenlijk wel op?

De besloten conferentie

Een kleine 3 weken geleden kregen medewerkers en studenten lucht van een evenement op de VU waarvan de uitnodigingstekst behoorlijk wat problematische vragen stelde, en een nog problematischer lijst van een aantal van de genodigden presenteerde:

• Prof. Danny Orbach, die een blogpost publiceerde getiteld “The Inflation of the Genocide: Thoughts on the verdict in The Hague”, waarin hij stelt: "Als het Israëlische Centrum, dat pleit voor gevechten onder internationaal recht, ook wordt beschuldigd van genocide te plegen, is het dan misschien de moeite waard om alle contacten met de internationale rechtsinstellingen te verbreken, en zich zonder enige terughoudendheid te gedragen?"
• Prof. Elena Kantorowicz (van het organisatiecomité) werd door een voormalige Palestijnse promovendus aangesproken op haar anti-Palestijnse en hatelijke tweets aan de Erasmus Universiteit Rotterdam, waarin ze beweerde dat "op een gegeven moment menselijk blijven tegenover je vijand geen optie meer is" en een tweet opnieuw plaatste waarin Palestijnen werden beschreven als "bloeddorstige nazi-Arabische jihadisten." Dit leidde tot een protest van de EUR Rotterdam.
• Prof. Jessica Roitman, de organisator van deze conferentie. Ze doceert Joodse studies aan de VU, zonder academisch cv op het gebied van internationaal recht. Ze heeft haar LinkedIn-account gebruikt als wapen om openlijke pro-Israëlische propaganda en genocide-ontkennende, anti-Palestijnse retoriek te verspreiden.
• Anne Herzberg, die als juridisch adviseur werkt voor NGO Monitor. NGO monitor presenteert zich als een onafhankelijke waakhond die humanitaire organisaties onder de loep neemt, hoewel gelekte documenten suggereren dat het functioneert als een strategisch instrument voor de Israëlische regering om haar critici in diskrediet te brengen. Door rapporten te publiceren die banden met terrorisme beweren, beïnvloedt de organisatie mediaverhalen en politieke druk om de financiering van NGO's zoals Oxfam Novib in gevaar te brengen.

Acties tegen de conferentie

Na overleg onder georganiseerde medewerkers van VU Staff For Palestine en leden van de medezeggenschapsraad van de VU werd een brief opgesteld en verstuurd naar het CvB en de decaan van de faculteit Sociale en Geesteswetenschappen. In die brief werd het beleid van de VU zelf ter discussie gesteld: de VU zegt dat ze transparantie, dialoog en diverse perspectieven als beleid hanteert voor evenementen rondom Israël en Palestina. Het CvB en de decaan wilden daar niet inhoudelijk op reageren en gaven slechts aan dat “het evenement door mocht gaan want het was al goedgekeurd”. Ze zouden “benadrukken bij de organisatie van het evenement dat meerdere perspectieven aan bod laten komen goed zou zijn”. Tot zover het “inclusief handelen” van de VU. In reactie daarop werd een petitie opgesteld, die op het moment van schrijven ruim 200 keer getekend is. Daarnaast werd een counter-conference georganiseerd met experts op het gebied van internationaal recht, genocide en moslimhaat.

De dag begon met een protest bij de hoofdingang van de VU waarin de hypocrisie van de VU werd benoemd. Luidkeels ging menhet VU-gebouw door richting het evenement, dat door de VU hermetisch was afgesloten door campusbeveiliging en gesloten deuren. Een hele verdieping van het hoofdgebouw was bewaakt en afgesloten – ook medewerkers en studenten die niks met de conferentie of de acties te maken hadden konden de gehele ochtend niet naar binnen. Na een tijdje voor een gesloten deur te hebben gestaan, omsingeld door beveiliging, besloten men richting ons eigen evenement te gaan.

Previous Next

Tijdens deze acties werd duidelijk dat sommige collega’s binnen konden komen op het zionistische evenement en dat ze probeerden kritische vragen te stellen aan de aanwezige sprekers. Ze werden meermaals de mond gesnoerd en gezegd te moeten vertrekken, naast regelmatig agressieve blikken te ontvangen. Een aantal maal werd ze aangesproken op de “handdoeken” die ze droegen (ze verwezen naar Palestijnse Keffiyehs). Achteraf werd duidelijk dat men op de conferentie het had gehad over “de definitie van genocide ombuigen”, het probleem dat Iran was in de regio voor Israël, en het gebruik van mensen als levende schilden door Hamas, wat groots geweld zou legitimeren. Deze talking points zijn helaas niet onbekend, ondanks dat ze al in allerlei contexten zijn ontmaskerd als argumenten om extreem geweld, genocide en oorlogsmisdaden recht te praten. De zaal was volgens ooggetuigen niet volledig gevuld.

De counter-conference was echter een goed moment om het te hebben waar het werkelijk om zou moeten gaan: wat kunnen we doen om deze genocide te stoppen? Dr. Alonso Gurmendi Dunkelberg vertelde de aanwezigen over hoe het internationaal recht aankeek tegen Israël en hoe propaganda een rol speelt in hun versie van internationaal recht. Rahma Bavelaar van Meld Islamofobie vertelde over hoe islamofobie totaal onserieus wordt behandeld in Nederland, en hoe bijvoorbeeld Palestijnse en Islamitische studenten niet worden gehoord of gezien. Dr. Younes Saramifar sprak over de rol die “politieke wreedheid” speelt in het discours over waarom volgens Israël extreem genocidaal geweld noodzakelijk blijft. Dr. Manar Ellethy sprak over de historische rol die instellingen en universiteiten spelen in het reproduceren van geweld en ongelijkheid. Ter afsluiting was er een applaus voor de acties van medewerkers en studenten.

VU-bestuur neemt eigen beleid niet serieus

Het VU-bestuur heeft duidelijk laten zien dat ze haar eigen beleid niet serieus neemt – en met name haar eigen medewerkers en studenten niet. Het laat zien dat de VU keer op keer kiest voor een eenzijdige vorm van “academische dialoog”, waarin het ze vooral uitmaakt of het imago van de instelling wordt bewaakt. Lobbyclubs op de VU toelaten die genocide, hongersnood en oorlogsmisdaden goedpraten is blijkbaar geen enkel probleem.

Het laat ook goed zien hoe hypocriet de VU omgaat met kwesties zoals sociale veiligheid van studenten en medewerkers. Als een instelling niet luistert naar studenten die zich uitspreken over dit soort kwesties, voor wie is dan die veiligheid bedoelt? Niet alleen studenten worden niet gehoord, maar ook medewerkers niet – ook al gaat dat via de aangewezen kanalen zoals de medezeggenschapsraad. Het raakt verschillende thema’s die dringend besproken moeten worden in het hoger onderwijs: democratische zeggenschap, daadwerkelijke sociale veiligheid, gebrek aan transparantie, versterkte samenwerking met defensie en militaire industrie (waaronder ook Israëlische banden) etc.

Alleen de medewerkers en studenten kunnen een onafhankelijke beweging bouwen die kan voorkomen dat zionistische en de militaire industrie doorsijpelen onze instellingen. Met hun acties hebben ze laten zien dat we niet zomaar gaan liggen voor de Israël-lobby!