De laagste inkomens gaan er het hardst op achteruit, het eigen risico in de zorg gaat omhoog, het sociale vangnet wordt verder uitgedund, op de zorg verder bezuinigd. Nu ook alle poppetjes op hun plaats zijn gezet, kan de spreekwoordelijke uitvaart beginnen, die van de sociale verworvenheden van de werkende klasse welteverstaan.
Immers is in het coalitieakkoord alles uit de kast getrokken om met extra miljarden de oorlogskas te spekken. Het is de D66 gelukt een kabinet te formeren dat in veel opzichten nog asocialer is dan het openlijker reactionaire kabinet van de PVV.
19 miljard euro extra naar defensie, de hypotheekrenteaftrek wordt in stand gehouden en de werkloosheidsuitkering wordt gekortwiekt van twee naar één jaar. De AOW-leeftijd wordt voor de latere generaties flink verhoogd zodat wie nu rond de dertig is, waarschijnlijk pas rond zijn 70ste met pensioen kan. Het demonstratierecht wordt nog verder ingebonden.
Maandag 23 februari werd het kabinet beëdigd dat met zijn begroting vooral een niet aflatende honger naar oorlog laat doorschijnen. Afgaande op een gebrek aan gewicht dat wordt gegeven aan het oplossen van de alles verstrengelende woningnood, lijken raketten het enige dat dit kabinet wil bouwen – voor de rest wil het vooral alles afbreken dat het leven van de werkende mens enigszins comfortabel maakt.
Daarmee slaat dit kabinet voor een groot deel op dezelfde gong als voorgaande kabinetten hebben gedaan. Wat dit kabinet wel onderscheidt, is het gebrek aan een meerderheid van de zetels in zowel de Tweede als de Eerste Kamer. Dat betekent dat het coalitieakkoord nog enigszins vloeibaar is. Maar het laat ook zien dat er vertrouwen is dat er overeenstemming met de ‘oppositie’ kan worden gevonden. Terecht, want de gitzwarte ambities van het grootkapitaal die dit kabinet in het coalitieakkoord heeft proberen te verwoorden, worden breed gesteund in de Tweede Kamer.
Tegelijkertijd geeft de versnippering van de politiek wel iets anders aan: namelijk afnemend vertrouwen van de werkende klasse in de gevestigde politieke partijen. Wie van het electoraat nog illusies had over het ‘progressieve’ karakter van D66 – wat dat ook mag betekenen – komt van een koude kermis thuis. Zeker de mensen die op Jetten stemden in de hoop dat zij zelf of hun kinderen eindelijk een betaalbare woning in het vooruitzicht werd gesteld.
Het enige dat D66 zal bijdragen aan de bouw van 10 nieuwe steden, zijn de steden in verre landen die dankzij de oorlogshonger van D66 mogelijk plat worden gebombardeerd, dankzij de bombardementensubsidies van Jetten.
Toch ging het in de burgerlijke media vooral over een mevrouw die wat leugentjes om bestwil op haar cv had staan, en daardoor geen staatssecretaris van Financiën wordt onder Rob Jetten. Dat terwijl het vermogen om te liegen en te manipuleren, een kerneigenschap lijkt te zijn voor zowat ieder bewindspersoon dat de laatste decennia op het Haagse bordes heeft gestaan.
Ook kabinet Jetten zal in dat opzicht in de pas lopen. Het goede nieuws is dat de gevestigde orde, vanwege de tegenstellingen die ze zelf creëert, steeds minder weerslag vindt in de maatschappij. Langzaam maar zeker komt de werkende klasse tot de constatering dat iedere burgerlijke partij een onderdeel is van het probleem, in plaats van een onderdeel van de oplossing. Dit wankele en oorlogszuchtige kabinet, onder aanvoering van Rob Jetten, biedt eveneens een nieuwe mogelijkheid, om mensen een alternatief te tonen voor de wezenloze, kapitalistische aftakeling waaronder de werkende klasse in Nederland al decennialang gebukt gaat.
Namelijk door het alternatief te tonen van het socialisme, waarmee wél iets opgebouwd kan worden. Een alternatief dat de werkende klasse zinvolle banen kan bieden, een goed functionerend en betaalbaar zorgsysteem, betaalbare woonruimte, een buitenlandpolitiek die op vrede gericht is, en een zinvol en door culturele rijkdom ingevuld bestaan. Een systeem dat niet gericht is op winst, landjepik en het spekken van gezichtloze aandeelhouders, maar een systeem voor, en door diegenen die echt iets van waarde toevoegen aan de maatschappij.
Wil je een abonnement op Manifest?
Met jullie hulp garanderen we een communistische visie op de actualiteit in Nederland
Manifest is de krant van de NCPN die maandelijks verschijnt. Met Manifest blijf je op de hoogte van de actualiteit en van onze acties. Manifest belicht verschillende aspecten van de strijd in binnen- en buitenland, en publiceert analyses die inzicht bieden in de nationale en internationale ontwikkelingen vanuit een marxistisch-leninistisch perspectief. Neem nu een abonnement op Manifest of vraag een gratis proefabonnement aan.
Abonneer Nu!
