Massale 1 mei-manifestatie is oproep voor klassenstrijd

Onder een blakerende zon stapten duizenden deelnemers op vrijdag 1 mei door de straten van Amsterdam. Dit jaar niet alleen vanwege de viering van de Dag van de Arbeid, alweer de 140ste editie van deze bijzondere internationale dag, maar ook als manifestatie tegen de monsterlijke bezuinigingen van de regering. Het feit dat op 1 mei wordt gestreden tegen de uitholling van arbeidersrechten, maar ook bijvoorbeeld tegen de militarisering van de samenleving, toont aan dat werkend Nederland zich weigert neer te leggen bij bezuinigingen en oorlogsdrift.

Een Manifest-lezer zal ongetwijfeld niet opkijken van de stelling dat de strijd voor sociale rechten en inkomens in verband wordt gebracht met ‘politieke’ thema’s. Bijvoorbeeld het doorsluizen van miljarden euro’s belastinggeld naar ‘Defensie’ – waarbij overigens niet zozeer de landsverdediging maar vooral de NAVO-capaciteiten voor offensieve operaties worden opgeschroefd. Het is niet zo dat deze ontwikkelingen tijdens bijdragen op het grote podium expliciet met elkaar in verband werden gebracht. Niettemin leverden veel aanwezige organisaties kritiek op het financieel spekken van de oorlogskas. Ook de Nieuwe Communistische Partij van Nederland (NCPN) en de Communistische Jongerenbeweging (CJB) lieten luidkeels van zich horen met leuzen, vlaggen, pamfletten en meerdere spandoeken. Het toch al forse blok werd versterkt door kameraden van de Communistische Partij van Turkije (TKP). De TKP heeft in Nederland een afdeling die actief is onder de Turkse diaspora.

De toon van de manifestatie richtte zich, zoals eerder vermeld, op de aankomende bezuiniging, de verdere afbraak van de werkloosheidsuitkering, het oprekken van de pensioenleeftijd en andere sociale rechten. Want de Nederlandse oorlogsmachine moet ergens van worden betaald, en reken er niet op dat de lakeien van het kapitaal Jetten, Bontenbal en Yesilgöz verder kijken dan de door hen zo geliefkoosde ‘hardwerkende Nederlander’. Het minderheidskabinet – ook zo’n experiment dat vooral dient om de wensen van het Nederlandse kapitaal te vertalen naar politiek beleid – perst die ‘hardwerkende Nederlanders’ maar al te graag verder uit, zolang bedrijven en miljonairs maar geen centje pijn hoeven te lijden. Het kabinet-Jetten is geen haar anders dan de afgelopen regeringen onder Schoof, Rutte of Balkenende.

Tijdens de mars van het Museumplein naar het Martin Luther Kingpark viel op dat steeds meer jongeren van zich laten horen. Zo organiseerde jongerentak FNV Young & United een eigen blok, en liepen meerdere studentenvakbonden mee in de mars. Hoewel de bezuinigingen worden goedgepraat als een noodzakelijk kwaad met het oog op ‘toekomstige generaties’, laat de toekomstige generatie zelf zien dat deze plannen jongeren in Nederland enkel dieper in de ellende drukken. Want ondanks de verhoging van het minimumjeugdloon vanaf 2027, is er nog steeds een jeugdloon waardoor jongeren minder krijgen betaald dan volwassenen. Zorg en onderwijs worden verder uitgekleed en jongeren mogen tot hun 72ste doorwerken mits ze niet worden opgeblazen in een zinloze oorlog als dienstplichtige.

1 mei laat zien dat het verzet vanuit de werkers zelf moet komen. Tegen afbraak van onze zorg, onderwijs en pensioenen. Tegen de oorlogsmachine die enkel goed is voor het vermorzelen van de arbeidersjeugd als kanonnenvoer. Tegen uitbuiting van de mens door de mens. Strijden voor vrede, veiligheid en de behoeften van de werkende klasse is de enige weg uit dit onmenselijke systeem. Het bulderde al door de Amsterdamse straten: 1 mei is klassenstrijd.