Schoolstaking tegen dienstplicht in Duitsland: ‘Jullie strijd is onze strijd!’

Scholieren van zes scholen in Aken zaten vandaag niet in de les, maar staakten tegen de invoering van de dienstplicht! Vanuit CJB Limburg waren wij erbij om solidariteit te betuigen met hun strijd, op uitnodiging van de Socialistische Duitse Arbeidersjeugd (SDAJ). Maar vooral waren we daar om zelf mee te maken hoe Duitse jongeren zich (al voor de vierde keer binnen een jaar) met tienduizenden tegelijk organiseren, uit verzet tegen een toekomst waarin oorlog en sociale afbraak steeds normaler worden.

Voor ons was het bijzonder om hierbij aanwezig te zijn. Er valt namelijk veel te leren van hun aanpak. In Nederland krijgen we op korte termijn ook te maken met de stapsgewijze herinvoering van de dienstplicht, die ook hier door onze arbeidersjeugd hard bestreden zal moeten worden. Het landelijke protest dat deze zondag in Amsterdam plaatsvindt is daarin de volgende stap!

We delen hieronder onze toespraak aan de stakende scholieren:

Kameraden, allereerst willen we jullie bedanken dat wij hier vandaag bij mogen zijn. Wij zijn de Communistische Jongerenbeweging van Nederland — zusterorganisatie van de SDAJ.

Het is voor ons ontzettend waardevol om hier te staan, en om te zien hoeveel jongeren zich niet zomaar neerleggen bij de dienstplicht en de militarisering van jullie samenleving.

Maar we zijn hier niet alleen om solidariteit te betuigen. We zijn hier ook om van jullie te leren. Want wat jullie vandaag bestrijden, is morgen onze toekomst. Duitsland loopt op dit moment misschien een paar stappen voor op Nederland, maar dezelfde ontwikkeling komt ook onze kant op.

Ook in Nederland wordt er volop geïnvesteerd in de uitbreiding van het leger. Jongeren krijgen steeds vaker te horen dat oorlog nu eenmaal bij onze toekomst hoort. Dat we het maar moeten accepteren. Dat we ons erop moeten voorbereiden.

Ondertussen krijgen we keer op keer hetzelfde te horen. Er is geen geld voor onderwijs. Geen geld voor zorg. Geen geld voor woningen of openbaar vervoer. En terwijl de Nederlandse regering ruzie maakt over een lagere belasting voor de rijken, moeten werkenden vanaf volgend jaar een 'vrijheidsbijdrage' van honderden euro's betalen!

Maar voor wapens, militaire technologie en uitbreiding van het leger wordt er wél geld vrijgemaakt. Dat geld komt niet uit het niets: het komt uit onze samenleving. Uit onze arbeid. Uit onze sociale voorzieningen en onze toekomst.

Militarisering gaat dus niet alleen over meer wapens en een groter leger. Het betekent dat wij de rekening betalen met onze welvaart, dat onze arbeid wordt ingezet voor een oorlogseconomie, en uiteindelijk wordt van jongeren zelfs verwacht dat ze hun leven ervoor op het spel zetten. We kunnen dus niet zomaar “kiezen voor vrede” — daar moeten we voor strijden!

Daarom vinden wij het zo belangrijk om hier vandaag te zijn. Jullie laten zien dat jongeren niet machteloos zijn. Jullie organiseren je. Jullie staken. En bovenal: jullie laten zien dat de jeugd niet zomaar accepteert dat dit onze toekomst wordt!

De ervaring en strijdbaarheid die we hier vandaag zien, nemen we mee terug naar Nederland. Want ook aan onze kant van de grens moeten jongeren zich organiseren. Uiteraard tegen de dienstplicht. Maar ook tegen de bredere ontwikkeling waarin steeds meer van onze maatschappij wordt opgeofferd aan militarisering en oorlog.

Wij willen namelijk ook geen dienstplicht. Wij willen ook niet naar het front. En wij willen ook niet dat onze toekomst wordt bepaald door oorlog, terwijl er steeds minder ruimte is voor de dingen die wij wél nodig hebben. Daarom mobiliseren wij ook voor een groot vredesprotest in Amsterdam op zondag, geïnspireerd door jullie staking.

Op een van de spandoeken staat: "Wij sterven niet in jullie oorlogen."

Kameraden, er loopt dan wel een grens tussen Nederland en Duitsland, maar niet tussen onze belangen. De belangen van de arbeidersjeugd zijn overal hetzelfde. Dus vanuit Nederland: heel veel solidariteit met jullie strijd.

Laat je niet uit elkaar spelen. Laat je niet bang maken. Dat de politie, politiek, media en scholen steeds meer voor repressie kiezen, laat maar één ding zien: dat de kapitalistische klasse bang is voor een jonge generatie die zich niet langer laat uitbuiten.

Jullie staan hier vandaag niet alleen voor jezelf, maar voor de toekomst van een hele generatie. Jullie strijd is onze strijd.

Hoog die internationale solidariteit!