‘Wie voor afbraak kiest, krijgt verzet’

Sinds haar aantreden heeft het minderheidskabinet-Jetten haar naam eer aangedaan: de regering zet zich uitsluitend in voor de belangen van een kleine groep zakenmensen en hun bedrijven. Na jaren van polderen lijken de grote vakbonden nu voet bij stuk te houden: de voorgestelde bezuinigingen worden beantwoord met verzet. Te beginnen met een werkonderbreking op 24 juni in het openbaar vervoer. Ook in de havens zijn acties aangekondigd.

Ondanks dat het kabinet morrend toegaf de AOW-leeftijd (nog even) niet te verhogen, staan tal van andere bezuinigingen nog wel op de rol. Daarmee negeert het kabinet een ultimatum van de bonden dat op 25 mei afliep. Want al hoeven we nog niet door te werken tot ons 70ste levensjaar, de werkloosheidsuitkering wordt nog steeds met een jaar verkort terwijl de toch al magere WIA wordt uitgekleed. Dat het kabinet de bonden opriep om nu wél aan tafel te komen voor een ‘constructief gesprek’ over het verder uithollen van de sociale zekerheid, is op zijn zachts gezegd vreemd: “Het is als kiezen tussen een stomp in de buik of een klap in het gezicht”, merkt de FNV op.

De aangekondigde acties gaan dus op woensdag 24 juni van start. Medewerkers bij trein, bus, tram en metro beginnen pas om 8.00 uur met werken. Door de staking rijdt in de vroege ochtend geen OV en duurt het bovendien een tijdje voordat al het verkeer weer volledig op gang is. Onder andere de FNV maakt duidelijk dat de bezuinigingen uiterst impopulair zijn onder medewerkers: “Onze leden zien geen andere mogelijkheid meer dan staken. We doen dit niet alleen voor werknemers in het ov, maar voor alle Nederlanders die afhankelijk zijn van goede sociale zekerheid.” Ook de havenarbeiders sluiten zich aan bij die oproep: de komende periode leggen zij minsten vijf dagen het werk neer. Hoe en wanneer deze stakingen plaatsvinden zal binnenkort bekend worden gemaakt. Ook daar benadrukken ze het belang van gezamenlijke organisatie: “Wie voor afbraak kiest, krijgt verzet.”

Waarom dan toch bezuinigingen als heel Nederland moeite heeft met energie, wonen en levensmiddelen te betalen? De aangekondigde bezuinigingen zijn in de ogen van de grote bedrijven die deze regering nadrukkelijk steunen, hard nodig. De miljarden die naar het militaire apparaat worden doorgesluisd, moeten immers ergens vandaan worden gehaald. Veiligheid, gezondheid en sociale zekerheid worden opgeofferd zodat er meer ‘winstgevende’ bommen, granaten en ander oorlogstuig kunnen worden geproduceerd en verpatst. Voor de kapitalist is sociale zekerheid enkel een vervelende kostenpost op de begroting, absoluut geen noodzakelijkheid voor een waardig leven. Hoewel de vakbonden zich dus verzetten en stakingen organiseren tegen de bezuinigingen, laten zij het verband tussen de militarisering en de aanval op het levenspeil van werkenden te vaak buiten beschouwing. Organiseer dus je collega’s en buurtbewoners en ga het gesprek aan over de militarisering van Nederland. Steun de stakers, stop de oorlogsdrammers in Den Haag!

Afgezien van stilstaande bussen en treinen, zullen de supermarktschappen de komende maanden mogelijk leger worden. Zowel in de vleeswaren- als de zuivelindustrie wordt actie gevoerd voor een goede cao. Zo wees 85 procent van de FNV-leden in de vleeswarensector het eindbod af: het loonbod is te laag en de voorgestelde RVU schiet tekort. Dat is natuurlijk de kat op het spek binden; werk je namelijk in de technische dienst, logistiek of als ploegleider in de productie kun je fluiten naar een eerder uittreden, ondanks het zware werk. Dat pikken medewerkers niet langer. Momenteel bekijkt FNV Industrie welke acties ondernomen gaan worden: een driekwart meerderheid is nodig om over te gaan tot stakingen.

Naast de vleesafdeling kan ook de keuze op de zuivelafdeling behoorlijk afnemen: FNV-leden gaan staken bij makers van melkproducten, kaas, yoghurt en babyvoeding – een sector waarin zo’n 12.000 mensen werken. Het ultimatum van de bond werd genegeerd door de Nederlandse Zuivel Organisatie (NZO) die roept dat de eisen onrealistisch zijn en ‘enorme gevolgen hebben voor bedrijven en de sector’. De vakbond laat zich gelukkig niet de kaas van het brood eten en eist een tweejarige cao met een loonstijging van minstens vier procent en automatische prijscompensatie. En laten we vooral niet vergeten dat grote zuivelbedrijven de afgelopen jaren flinke bonussen hebben uitgedeeld aan bestuurders maar de werkvloer daarbij vaak hebben vergeten. Tijd om dat recht te zetten.