Het kabinet heeft het druk dit najaar. Niet met het bouwen van ‘tien steden’, want niemand gelooft nog dat dit kabinet de wooncrisis gaat oplossen. Ook niet met het klimaat, waar D66 zich als oppositiepartij nog zo druk om maakte. Prioriteit van het kabinet is nu het hervormen van de belastingen.
In deze tijd waarin miljarden en nog eens miljarden naar de oorlogseconomie gaan, zoekt het kabinet manieren om de begroting rond te krijgen. Dat betekent dat de werkende bevolking moet betalen. De voorgestelde hervormingen, zoals in box 3, laten zien dat vooral de arbeiders en kleine zelfstandigen worden geraakt. Het kapitaal wordt niet alleen ontzien door de belasting, maar wordt ruimhartig gesubsidieerd.
Los van die ingrijpendere hervormingen van het belastingstelsel is er ook nog geen overeenstemming over het belastingplan voor 2027. Als dat voor 20 november niet lukt – of als het daarna wordt aangepast of afgewezen – dan is chaos gegarandeerd. Voor miljoenen Nederlanders zou dat betekenen dat er later nog navorderingen of teruggaven volgen. Men spreekt wel van een ‘tweede Toeslagenaffaire’. Het minderheidskabinet en de oppositiepartijen spelen politieke spelletjes over de rug van de bevolking.
Terwijl het kabinet zich opmaakt om de inkomens van de arbeidersklasse legaal te plunderen via de belastingdienst, steunt kabinet-Jetten internationaal de Verenigde Staten in hun illegale pogingen om andere landen te plunderen.
Decennialang stemde Nederland bij de Verenigde Naties voor het opheffen van de misdadige blokkade tegen Cuba – net als overigens de gehele internationale gemeenschap behalve Israël. Een blokkade die al meer dan zes decennia de Cubaanse bevolking teistert en die met de recente aanscherpingen door de VS heeft geleid tot tekorten aan energie en basisvoorzieningen. De afgelopen jaren hebben de VS de druk opgevoerd. Steeds meer bondgenoten zwichten voor deze druk. Zo ook onze regering, die besloot zich te onthouden van stemming. Minister van Buitenlandse Zaken Tom Berendsen (CDA) doet zich graag voor als een barmhartige Samaritaan en zegt zich veel zorgen te maken om de ‘humanitaire situatie’, maar op deze manier wordt de oorzaak van de problemen in de hand gewerkt.
In hetzelfde straatje past ook de voortzetting van de steun van de Nederlandse staat voor de misdadige en genocidale politiek van Israël – ondanks de selfies die Rob Jetten nam op het Rode Lijn-protest toen hij nog in de oppositie zat. Gelukkig gooit niet iedereen principes overboord. Op zondag 8 november is het van belang dat we in Amsterdam met het Rode Lijn-protest een krachtig signaal afgeven tegen de genocide en tegen de medeplichtigheid van de Nederlandse staat daaraan.
Het afbraakbeleid en de oorlogspolitiek kennen we niet alleen in Nederland. In alle kapitalistische landen zien we dezelfde tendensen. En we zien ook dat mensen in beweging komen. In de burgerlijke pers wordt veel gesproken over de zogenaamde ‘Gen Z protesten’, waarin scholieren, studenten en jonge arbeiders strijden tegen afbraakbeleid en corruptie. Jongeren spelen zeker een belangrijke rol, maar het wordt onterecht afgedaan als een generatiedingetje.
Burgerlijke media gaan daarmee voorbij aan het feit dat ook arbeiders en gepensioneerden in verschillende landen de straat op gaan. Steeds meer mensen hebben het gehad met het afbraakbeleid en de oorlogspolitiek die in de kapitalistische landen wordt gevoerd – of dat nou met een liberaal, sociaaldemocratisch of ander sausje gebeurt.
Die strijd levert soms overwinningen op. In Frankrijk werden toezeggingen gedaan om in onderwijs te investeren. In Spanje werden noodmaatregelen voor de woningcrisis toegezegd, die echter de val van de regering niet konden voorkomen. In deze krant aandacht voor de verkiezingen in Brazilië, waar mobilisaties een presidentschap van de reactionair Flávio Bolsonaro wisten te voorkomen.
Maar vaak blijven de eisen en ook de overwinningen beperkt. Bewegingen trekken het kapitalisme zelf niet in twijfel, terwijl dat systeem juist ten grondslag ligt aan de problemen waarmee de bevolking wordt geconfronteerd. Dat maakt bewegingen kwetsbaar om meegesleurd te worden in de tegenstellingen binnen de burgerlijke politiek, zoals blijkt uit de politieke ontwikkelingen in Servië of de ruzie omtrent het Constitutioneel Hof in Polen.
Jong en oud, de arbeidersklasse zal de strijd doorzetten totdat de bron van de onvrede verdwijnt. Want strijd is de enige weg!
Lees de Waarheid in Manifest! Niet alleen in de papieren Manifest, maar ook digitaal op de website van Manifest (leesmanifest.nl) en de website van de partij (cpn.nl). Zie ook voorwaarts.net van de CJB. De volgende krant komt uit op 1 december.