Skip navigation

Manifest 7

7 juli 2026 | Jaargang 44

van de redactie

Niet geheel onverwacht, maar toch schokkend om het zwart op wit te zien: 38 procent van de Nederlandse huishoudens komt financieel moeilijk rond, bleek uit een recent Nibud-rapport. Vooral jongvolwassenen en alleenstaande ouders hebben het zwaar, voor respectievelijk 54 en 59 procent van deze groepen is het betalen van de rekeningen lastig. Een kwart van de huishoudens gaf aan dat in het afgelopen jaar minstens één rekening niet betaald kon worden.

Tot dusver heeft dit niet geleid tot paniek in Den Haag. Volgens de ‘officiële’ cijfers leeft ‘slechts’ 3,1 procent in armoede (551.000 mensen) en nog eens 6,4 procent is ‘bijna-arm’. Neemt niet weg dat met moeite rondkomen geen pretje is, ook niet als je buiten de officiële definitie van armoede valt. Het betekent nauwelijks geld voor hobby’s, vakanties, kleding of kapotte huisraad vervangen.

Minister Yesilgöz van Defensie (VVD) had haar eigen problemen met rekeningen, maar van een iets andere aard. Ze werd op de vingers getikt door de Algemene Rekenkamer, een overheidsorgaan dat de staatsuitgaven controleert. Bij miljarden aan Defensie-uitgaven kon niet worden vastgesteld of alles op de juiste manier was gebeurd. Steeds meer projecten krijgen het stempel ‘vertrouwelijk’: in 2021 nog minder dan de helft, dit jaar meer dan driekwart. De informatie die wordt achtergehouden loopt uiteen van de prijs die Defensie heeft betaald tot wanneer de leveringstijd, of zelfs wát er überhaupt wordt gekocht.

De militarisering van Nederland gaat echter verder dan een ministerie dat meer geld krijgt zonder daar verantwoording over af te hoeven leggen. Zo heeft Nederland vorig jaar in eigen gebied een dronefabriek voor het Oekraïense leger opgebouwd. Kosten: honderden miljoenen euro’s. Dat dit geen liefdadigheidsproject is werd duidelijk verwoord door toenmalig staatssecretaris van Defensie Tuinman (BBB): “Wij leveren het geld. Maar we willen er wel iets voor terug.” Die wederprestatie is zoveel mogelijk informatie over drones, van de eerste conceptontwerpen tot de inzet op het slagveld. Het belang van drones in oorlogsvoering zal de komende jaren toenemen, en dat brengt voordelen met zich mee. Denk aan het schrikbarende tekort van 80 miljard voor onderhoud van infrastructuur tot 2040. Een ingestorte brug is flink balen voor autorijders, maar een drone zoeft er zo overheen.

Een ander voordeel is dat drones steeds autonomer kunnen handelen, en er dus minder militairen nodig zijn om ze te besturen. Defensie is nog steeds bezig met een nieuwe dienstplicht ontwerpen, maar dat mes snijdt aan twee kanten. De groep waaruit gerekruteerd zal worden, jongeren uit de arbeidersklasse, is ook de groep waarvan meer dan de helft nauwelijks rondkomt. Klassenbewuste arbeiders met wapens, dat is de grootste nachtmerrie voor het kapitaal. Daarom houden burgerlijke politici ons graag voor dat we moeten vechten om onze ‘vrijheid’ te beschermen, maar het kost ze steeds meer moeite om te verhullen dat het hier gaat om vrijheid voor het kapitaal om ongestoord de werkers te kunnen uitbuiten.

Dat geldt op zowel het nationale als internationale niveau. Nederland gaat een tweede oorlogsschip naar het Midden-Oosten sturen, ter ondersteuning van Trumps oorlog. Door het bestand tussen de VS en Iran is de situatie in de regio tijdelijk ‘afgekoeld’. Beide landen blijven elkaar beschieten, met name in de weekenden – niet geheel toevallig het moment dat de beurzen gesloten zijn – en voor de Israëlische bezetting van grote delen van Libanon en Palestina is nog altijd geen einde in zicht. De handel met Israël gaat desondanks onverminderd door, met Nederland als Europese koploper.

Sociale voorzieningen, bruggen, de beschikbaarheid van water en elektriciteit; het piept en kraakt allemaal. Dat de omwenteling van Nederland naar een oorlogseconomie wél zonder gemor van burgerlijke politici doorgang kan vinden, is het zoveelste bewijs dat hier de belangen van het Nederlandse kapitaal worden uitgevoerd. Tegen het licht van deze ontwikkelingen is het van belang dat de vakbeweging, maar ook de communistische partij sterker wordt. Daarin zetten we stappen, onder andere met de partijconferentie waarin we onze visie op een andere, socialistische maatschappij hebben versterkt.

Lees de Waarheid in Manifest! Niet alleen in de papieren Manifest, maar ook digitaal op de website van Manifest (leesmanifest.nl) en de website van de partij (ncpn.nl). Zie ook voorwaarts.net van de CJB. In augustus is er geen krant. De volgende krant komt uit op 1 september.

Artikelen in deze editie

Vakbond - Martijn

FNV-congres: klassengerichte leden boeken terrein in vakbond

Verklaring NCPN - Commissie Internationaal

Solidariteit met de door aardbevingen geteisterde Venezolaanse bevolking

Vakbondsnieuws - Ties Korrel

Duizenden staken tegen afbraak sociale zekerheid

Internationaal - Emanuela (nog niet online)

De positie van India en de strijd van Indiase arbeiders en boeren

Griekenland - Joke van den Boogert (nog niet online)

'Rebranding': oude Griekse koeien uit de sloot

Politiek - Paul (nog niet online)

Brusselse smoesjes

Kunst & Cultuur - Bram Bosman (nog niet online)

Kinderen het theater in, kapitalisten eruit!

Arbeidsrechten - Wouter (nog niet online)

Vakantie voor iedereen?

Gedicht - Waldo Sinestra (nog niet online)

De uitschakeling

Achtergrond - Daniël (nog niet online)

Ziekte in de Kongo

Asielbeleid - Nikiforos (nog niet online)

Europees Migratiepact: effectief, zorgvuldig en flexibel voor wie?

Armoede - Wouter (nog niet online)

De sportpas: een pleister op een open wond

Je kan me nog meer vertellen - Roel Hoefmaker (nog niet online)

Boodschappen

Verslag - Jay (nog niet online)

Van Holland tot Havana: solidariteitscampagne voor Cuba

Monopolie - Paul (nog niet online)

Wat de succesvolle lancering van SpaceX zegt over de wereld

Internationaal - Jim (nog niet online)

De Flamingorevolutie in Albanië

Arbeidsomstandigheden - Ingezonden door een PostNL-medewerker (nog niet online)

Werken tijdens extreme hitte: eigen verantwoordelijkheid?

Verslag - Redactie (nog niet online)

NCPN-conferentie bespreekt visie op socialisme en standpunt over China

Je hoeft geen lid te zijn om bij te dragen aan Manifest!

Met jullie hulp garanderen we een communistische visie op de actualiteit in Nederland

Abonneer Nu!
van de redactie

Niet geheel onverwacht, maar toch schokkend om het zwart op wit te zien: 38 procent van de Nederlandse huishoudens komt financieel moeilijk rond, bleek uit een recent Nibud-rapport. Vooral jongvolwassenen en alleenstaande ouders hebben het zwaar, voor respectievelijk 54 en 59 procent van deze groepen is het betalen van de rekeningen lastig. Een kwart van de huishoudens gaf aan dat in het afgelopen jaar minstens één rekening niet betaald kon worden.

Tot dusver heeft dit niet geleid tot paniek in Den Haag. Volgens de ‘officiële’ cijfers leeft ‘slechts’ 3,1 procent in armoede (551.000 mensen) en nog eens 6,4 procent is ‘bijna-arm’. Neemt niet weg dat met moeite rondkomen geen pretje is, ook niet als je buiten de officiële definitie van armoede valt. Het betekent nauwelijks geld voor hobby’s, vakanties, kleding of kapotte huisraad vervangen.

Minister Yesilgöz van Defensie (VVD) had haar eigen problemen met rekeningen, maar van een iets andere aard. Ze werd op de vingers getikt door de Algemene Rekenkamer, een overheidsorgaan dat de staatsuitgaven controleert. Bij miljarden aan Defensie-uitgaven kon niet worden vastgesteld of alles op de juiste manier was gebeurd. Steeds meer projecten krijgen het stempel ‘vertrouwelijk’: in 2021 nog minder dan de helft, dit jaar meer dan driekwart. De informatie die wordt achtergehouden loopt uiteen van de prijs die Defensie heeft betaald tot wanneer de leveringstijd, of zelfs wát er überhaupt wordt gekocht.

De militarisering van Nederland gaat echter verder dan een ministerie dat meer geld krijgt zonder daar verantwoording over af te hoeven leggen. Zo heeft Nederland vorig jaar in eigen gebied een dronefabriek voor het Oekraïense leger opgebouwd. Kosten: honderden miljoenen euro’s. Dat dit geen liefdadigheidsproject is werd duidelijk verwoord door toenmalig staatssecretaris van Defensie Tuinman (BBB): “Wij leveren het geld. Maar we willen er wel iets voor terug.” Die wederprestatie is zoveel mogelijk informatie over drones, van de eerste conceptontwerpen tot de inzet op het slagveld. Het belang van drones in oorlogsvoering zal de komende jaren toenemen, en dat brengt voordelen met zich mee. Denk aan het schrikbarende tekort van 80 miljard voor onderhoud van infrastructuur tot 2040. Een ingestorte brug is flink balen voor autorijders, maar een drone zoeft er zo overheen.

Een ander voordeel is dat drones steeds autonomer kunnen handelen, en er dus minder militairen nodig zijn om ze te besturen. Defensie is nog steeds bezig met een nieuwe dienstplicht ontwerpen, maar dat mes snijdt aan twee kanten. De groep waaruit gerekruteerd zal worden, jongeren uit de arbeidersklasse, is ook de groep waarvan meer dan de helft nauwelijks rondkomt. Klassenbewuste arbeiders met wapens, dat is de grootste nachtmerrie voor het kapitaal. Daarom houden burgerlijke politici ons graag voor dat we moeten vechten om onze ‘vrijheid’ te beschermen, maar het kost ze steeds meer moeite om te verhullen dat het hier gaat om vrijheid voor het kapitaal om ongestoord de werkers te kunnen uitbuiten.

Dat geldt op zowel het nationale als internationale niveau. Nederland gaat een tweede oorlogsschip naar het Midden-Oosten sturen, ter ondersteuning van Trumps oorlog. Door het bestand tussen de VS en Iran is de situatie in de regio tijdelijk ‘afgekoeld’. Beide landen blijven elkaar beschieten, met name in de weekenden – niet geheel toevallig het moment dat de beurzen gesloten zijn – en voor de Israëlische bezetting van grote delen van Libanon en Palestina is nog altijd geen einde in zicht. De handel met Israël gaat desondanks onverminderd door, met Nederland als Europese koploper.

Sociale voorzieningen, bruggen, de beschikbaarheid van water en elektriciteit; het piept en kraakt allemaal. Dat de omwenteling van Nederland naar een oorlogseconomie wél zonder gemor van burgerlijke politici doorgang kan vinden, is het zoveelste bewijs dat hier de belangen van het Nederlandse kapitaal worden uitgevoerd. Tegen het licht van deze ontwikkelingen is het van belang dat de vakbeweging, maar ook de communistische partij sterker wordt. Daarin zetten we stappen, onder andere met de partijconferentie waarin we onze visie op een andere, socialistische maatschappij hebben versterkt.

Lees de Waarheid in Manifest! Niet alleen in de papieren Manifest, maar ook digitaal op de website van Manifest (leesmanifest.nl) en de website van de partij (ncpn.nl). Zie ook voorwaarts.net van de CJB. In augustus is er geen krant. De volgende krant komt uit op 1 september.

Citaat van de Maand

"

Het in augustus, in september vertransporteerde en patriottisch opgewarmd kanonnenvoer verrot in België, in de Vogezen, in de Masoeren, op kerkhoven, waar de jacht op de winst machtig tot bloei komt. Het gaat er om, gauw de oogst in de schuren te brengen. Over de oceaan strekken zich duizend begerige handen uit om mee te graaien. De zaken bloeien op de puinhopen. Steden worden tot ruïnes, dorpen tot kerkhoven, landerijen tot woestenijen, bevolkingen tot hopen bedelaars, kerken tot paardenstallen, volkenrecht, staatsverdragen, bondgenootschappen, de heiligste woorden, de hoogste autoriteiten aan flarden gescheurd ieder soeverein bij godsgenade geeft zijn neef aan de andere kant prijs aan de algemene verachting als onbenul en woordbreker, iedere diplomaat zijn collega van de andere partij als uitgekookte schurk en iedere regering de andere als ramp voor het eigen volk en hongeroproeren in Venetië, in Lissabon, in Moskou, in Singapore en pest in Rusland, en ellende en vertwijfeling overal. Geschonden, onteerd, wadend in bloed, druipend van vuil zo staat de burgerlijke maatschappij voor ons, zo is zij! Niet als zij keurig en zedelijk cultuur, filosofie en ethiek, orde, vrede en rechtstaat presenteert maar als verscheurend beest, als heksensabbat van de anarchie, als pestadem voor cultuur en mensheid zo vertoont zij zich in haar ware, naakte gedaante.

Rosa Luxemburg
De crisis der sociaaldemocratie (1915)